Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Voka Kamer van Koophandel Limburg

Dovnload 15.71 Kb.

Voka Kamer van Koophandel Limburg



Datum10.06.2019
Grootte15.71 Kb.

Dovnload 15.71 Kb.

Openingsreceptie Kunst in de Kamer

Maandag 28 februari 2011


Voka - Kamer van Koophandel Limburg


Gouverneur Roppesingel 51

3500 - Hasselt



www.voka.be


Kippen in De Kamer

Symposium met Koen Vanmechelen en Jean-Jacques Cassiman




Samen met Gaston Wuestenbergs fietste ik naar het gebouw van VOKA, waar we in de inkomhal allen om 19.00u ontvangen werden met een drankje, voor het symposium over de noodzaak van creativiteit binnen het ondernemerschap, ‘Kippen in de Kamer’, met als sprekers Koen Vanmechelen en Jean-Jacques Cassiman. Er daagden zo’n honderdtal bezoekers op, waarvan ik er een tiental kende.
Het project Kunst in de Kamer startte op de Jaarvergadering van 2009 die het thema “creaconomy” poneerde. Ondernemers moeten steeds weer trachten creatief en vernieuwend te blijven. Kunst in de Kamer wordt vanaf dit jaar mede mogelijk gemaakt door de steun van de provincie Limburg. Samen met de provincie werd er een gevarieerd jaarprogramma opgesteld. We willen zoveel mogelijk verschillende métiers aan bod laten komen.
De insteek van de project blijft behouden. Voka – KvK Limburg wilt creatievelingen ondersteunen en hun een forum aanbieden om tentoon te stellen. Als uitvalbasis blijft dan ook het ’Huis van de Limburgse Ondernemer’ de perfecte locatie. De kunstenaar kan er op rekenen dat zijn of haar werken door de duizend mensen uit het bedrijfsleven worden gezien.’

Tekst VOKA

Op stipt 19.30u hield Johann Leten, gedelegeerd bestuurder van Voka, Kamer van Koophandel Limburg, het welkomswoord en opende daarmee het nieuwe seizoen van Voka.

Daarna was er een inleiding door gedeputeerde van cultuur van de Provincie Limburg, Gilbert Van Baelen, die het belang van creativiteit, cultuur en kunst voor het ondernemerschap onderstreepte en ook dat de provincie zich schaart achter dit initiatief. Hij hoopte dat er in België meer aandacht en geld besteed zou worden voor kunst dan in Nederland waar de broeksriem sterk wordt aangehaald en waar volgens hem de besparingen al te drastisch zijn. Verder voelde hij de noodzaak dat de kunstenaar zich meer als ondernemer moet profileren en zo minder afhankelijk moet worden van subsidiëring.
Kunstenaar als ondernemer? Zelf ondernemen we ook wel, zoals het organiseren van artistiek noodzakelijke tentoonstellingen, maar we blijven daarin strikt werken als kunstenaar en niet gelinkt aan een andere hoedanigheid. Dan zijn we iets anders en geen kunstenaar meer. Volgens mij zal er toch altijd een terechte spanning blijven tussen kunst maken en ondernemerschap. Zoals ook Luc Tuymans het verwoordt, dat de kunstenaar niet te professioneel mag worden. Het is problematisch voor de kunst indien zij opgeslokt wordt door de economie. Kunst dient apart te staan tov andere actieve factoren in de maatschappij om ook een apart antwoord te kunnen formuleren op de evoluties en gebeurtenissen.

Daarom dient er, volgens mij een geheim te blijven in kunst, een geheim welke dan ook, dat ik in het werk van Koen Vanmechelen mis. Maar hierover later meer.
Om 19.40u begon dan de eigenlijke avond, voordrachten van de kunstenaar Koen Vanmechelen over zijn werken, ‘de kip en het ei’ met zijn zoektocht naar de 'universele kip' en de geneticus Jean-Jacques Cassiman, die baanbrekend werk verricht op het gebied van de menselijke genetica en het DNA en die de genetische stand van zaken van de kip voor de wetenschap onderzoekt. Dit alles gebeurde onder het moderatorschap van Alain Coninx.
Alain Coninx stelde de twee sprekers voor en benadrukte zijn tienjarige vriendschap met Koen Vanmechelen en de foundation die Koen Vanmechelen zo’n tweeëneenhalf jaar geleden samen met Jean-Jacques Cassiman opgericht heeft. Ze hebben zich bij ‘de kip’ gevonden.

Alain Coninx typeerde Koen Vanmechelen als een alzijdig internationaal bekend installatiekunstenaar, maar ook schilder en tekenaar en hij typeerde Jean-Jacques Cassiman als een wetenschapper van internationale allure.


Daarna begon de spreekbeurt ‘New Reality’ met powerpointpresentatie van Koen Vanmechelen waarbij hij de sociale en ethische kwesties van genetische manipulatie, klonen, globalisering, multiraciality en interculturaliteit voor de hedendaagse mens in zijn kunst besprak via zijn kweekprogramma. Hiervoor reist hij de hele wereld rond en hij kwam tot de bevinding dat de oerkip zich gesitueerd moet hebben rond het Himalayagebergte.

Zijn eerste onderzoek en teelt vond plaats tussen de ‘Mechelse Koekoek’ en de ‘Poulet De Bresse’ die hij aan elkaar linkte voor de tentoonstelling van Jan Hoet in Watou.

In een verder stadium groeide zijn ’The Cosmopolitan Chicken Project’ uit tot een wereldomvattend kunstproject, met tentoonstellingen op de ‘Biënnale van Venetië’ en met o.a. tentoonstellingen in Hasselt, Moskou, Istanbul, enz... , waarbij hij steeds meer de link probeer te leggen tussen kunst, wetenschap en het ondernemen.

Voor Koen Vanmechelen moet de maatschappij transparant worden alsook de kunst. Zo liet hij zich dan ook voor deze spreekbeurt samen met Jean-Jacques Cassiman fotograferen voor een transparent ei.


Waarom dat transparant moet zijn wordt niet uitgelegd, tenzij…

Voor Koen Vanmechelen zijn onderzoek dient ‘de kip’ als metafoor voor de multiculturaliteit van de menselijke samenleving die niet in rassen is op te splitsen maar hoogstens in soorten.

Voor hem als kunstenaar is de kip als de verf voor een schilder.
De tweede spreker, met powerpointpresentatie, de onderzoeker, professor en geneticus Jean-Jacques Cassiman haalde aan dat hij met Koen Vanmechelen een foundation opgericht heeft waarbij ‘de kip’ vanuit kunst, teelt en genetisch perspectief onderzocht wordt en hierbij als reflectie kan dienen voor de mens.

Er is 60% genetische overeenkomst tussen de mens en de kip en vooral naar ziekteverschijnselen die vanuit de kip overgedragen wordt op de mens is dit een belangrijk gegeven. De mens zelf die vanuit Africa zo’n 150000 à 200000 jaar geleden over de wereld uitwaaierde, verschillen nauwelijks 1% genetisch, waarbij zelfs de mensapen behoren. Er zijn dus geen rasverschillen bij de mens, we zijn een grote familie waarbij we enkel verschillen van kenmerken, zoals huidskleur. Zijn wetenschappelijke visie en studie hebben overlappingen met Koen Vanmechelen als telend kunstenaar. Jean-Jacques Cassiman beaamde met statistische gegevens de ervaringsbevindingen van Koen Vanmechelen tussen de ‘Mechelse Koekoek’ en de ‘Poulet De Bresse.


Na dit alles was er een vragenronde waarbij er enkel een vraag kwam van Marijke Steegen van Voka aan Jean-Jacques Cassiman.

Ze vroeg of er vanuit de genetische studies naar ‘de kip’ reeds resultaten waren voor de geneeskunde.

Hierop antwoordde Jean-Jacques Cassiman dat het nog te vroeg was voor resultaten en dat er dus nog geen waren, ook omdat de foundation en het onderzoek voorlopig stil liggen wegens te weinig financiële middelen.
De slotwoorden waren voor Voorzitter en Gedelegeerd bestuurder Paul Kumpen van VOKA, die de sprekers en de aanwezigen dankte, en Marijke Steegen die iedereen uitnodigde voor de tentoonstelling van Koen Vanmechelen en voor een drankje in de ontvangstzaal.
Daarna was er een rondwandeling in de verschillende kantoren van de derde verdieping, naar de kunstwerken van Koen Vanmechelen, om te eindigen bij een netwerkreceptie op de benedenverdieping. Bij een hapje en drankje werd er veel bijgepraat.
Persoonlijk ben ik niet onder de indruk van de kunst van Koen Vanmechelen. Ik vind zijn kunst te gezocht. Ze beroert niet, op geen enkele manier. Het zijn louter kijkobjecten. Koen wil zoals hij zelf zegt kunst transparant maken, zoals volgens hem de hele gemeenschap transparant moet worden. Maar volgens mij verlies je dan het geheim dat kunst juist tot kunst maakt. Er blijft dan nog enkel design, mooie vorm en object over. Kunst wordt dan een illustratie voor een thema of een decor, behang dat niet meer boven het gewone uit stijgt. Trouwens, wat is transparante kunst?

Zijn tentoonstellingen zijn heel verzorgd, maar de bezieling die je bij zijn kweekprogramma vindt, vind je niet terug in zijn beeldende kunst. Zijn schilderijen en tekeningen zijn uiterst zwak. Je hebt bij zijn kunstwerken niet het gevoel dat de kunstwerken noodzakelijk zo zijn als ze moeten zijn, ondanks de technisch knappe fotografie. Dat kunstwerken noodzakelijk zo zijn als ze moeten zijn is volgens mij een wezenlijk kernmerk van alle goede kunst. Koen Vanmechelens kunst is verfijnde bricolagekunst zonder ziel. Hij heeft een coherente visie op zijn kweekprogramma en weet hierdoor bepaalde organisaties of groepen te overtuigen maar zijn beeldende kunst is zwak onderbouwd, gekunsteld, kunstachtig, mist integriteit en is daardoor als kunst fake. But who cares in Limburg?
Jaak Geerits met aanvullingen van Irene Judong, Hasselt 1 maart 2011

Voor meer informatie zie

Koen Vanmechelen


www.koenvanmechelen.be

en

VOKA Kunst in de Kamer:



www.kvklimburg.voka.be

marijke.steegen@voka.be

+32 11 56 02 71

  • Koen Vanmechelen

  • Dovnload 15.71 Kb.