Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Voorstel van resolutie

Dovnload 43.93 Kb.

Voorstel van resolutie



Datum06.12.2018
Grootte43.93 Kb.

Dovnload 43.93 Kb.

VOORSTEL VAN RESOLUTIE

teneinde de problematiek van de zogenaamde “plaasmoorde” — systematische moorden op vooral blanke boeren, hun familie en hun personeel — in Zuid-Afrika aan te kaarten bij de Zuid-Afrikaanse regering, de Europese Raad van ministers van Buitenlandse Zaken en in de schoot van de internationale instellingen waarvan België lid is
(Ingediend door mevrouw Barbara Pas en de heren Filip Dewinter en Jan Penris)
TOELICHTING
Dit voorstel van resolutie is gebaseerd op DOC 53 - 541/00, met een aantal aanpassingen en actualiseringen.
Zuid-Afrika is sinds 1994 een volwaardige democratie en een bevriend land. Gelet op zijn historische banden met Nederland, Groot-Brittannië, Frankrijk en ook Vlaanderen stellen wij een zorgelijke ontwikkeling in dat land vast. De geweldmisdaad neemt hand over hand toe en vormt een interne bedreiging voor het ganse land.
Een van die geweldmisdaden zijn de zgn. “plaasaanvalle” en “plaasmoorde”, gericht tegen de — hoofdzakelijk, maar niet uitsluitend — Zuid-Afrikaanse Afrikaner-boerengemeenschap. (“Plaas” is in het Afrikaans het woord voor boerderij, met dien verstande dat het om grotere entiteiten gaat dan in Europa. Men zou het kunnen vergelijken met een ranch in Amerika. We behouden beide Afrikaanse termen verder in deze tekst.) Het zijn overvallen en moorden waarbij mannen, vrouwen, volwassenen, kinderen, baby’s en ouderlingen door niet-blanke moordcommando’s op de meest gruwelijke wijze worden gemarteld voordat ze uiteindelijk worden vermoord. Baby’s worden leven in brand gestoken, mannen worden gemarteld en het gezicht afgeschoten, vrouwen worden verkracht en gemarteld alvorens te worden vermoord, enzovoort. Op het internet kan men daarvan tal van gruwelijke en angstaanjagende voorbeelden zien, alsook veel informatie vinden. Ook de documentaire “A BLOODY HARVEST” (2003) van de Zuid-Afrikaanse tv-journaliste Susan Puren, winnares van de CNN ‘Afrikaanse journalist van het jaar’-prijs, tart elke verbeelding. Volgens vele waarnemers in de ganse wereld hebben deze moorden een uiterst nadelig effect op de winstgevende productie van landbouwproducten en op lange termijn de voedselzekerheid in Zuid-Afrika. Recenter, in 2015, veroverde de film ‘Treurgrond’ de Zuid-Afrikaanse filmzalen. Met de bekende niet-partijpolitiek gebonden cultuuractivist, zanger, acteur en dichter Steve Hofmeyr in de hoofdrol, vertelt de film het pijnlijke verhaal van een boerengemeenschap in Zuid-Afrika die bijna dagelijks geconfronteerd wordt met aanslagen en die probeert te overleven. Deze gruwelijke misdaden hebben niet alleen gevolgen voor de naasten van de slachtoffers, maar veroorzaken ook een domino-effect, want vaak is het wegvallen van de bedrijfsleiders de oorzaak van werkloosheid en ontreddering van tal van niet-blanke werknemers en hun gezinnen.
Duidelijke statistieken zijn niet beschikbaar, maar in 2008 zouden volgens de Zuid-Afrikaanse vakbond Solidariteit en diens burgerinitiatief AfriForum zeker 25 000 boeren de afgelopen 15 jaar de landbouwsector hebben verlaten. Cijfers in verband met de “plaasmoorde” zijn er vanuit verschillende bronnen ter beschikking: 70 % van de mensen die op de boerderijen werden vermoord, waren eigenaars. Volgens misdaadstatistieken van de Zuid-Afrikaanse politie blijkt dat de 636 “plaasaanvalle” in 2005-2006  met 25  % aangroeiden tot 794 het jaar daarop. In 2005-2006 alleen al waren er 88 geregistreerde “plaasmoorde”1. De politiestatistieken maakten gewag van 9378  “plaasaanvalle” die tot 1437  moorden hebben geleid tussen 1994  en 20072. Na 2007 maakte de “Suid-Afrikaanse PolisieDiens”(SAPD) merkwaardig genoeg geen aparte cijfers meer bekend aangaande “plaasaanvalle” en “plaasmoorde”…
Agri SA — de grootste landbouworganisatie van Zuid-Afrika — en Vrystaat Landbou — haar provinciale vleugel in de provincie Vrystaat — spraken in 2008 al van 10 730 “plaasaanvalle”, waarbij 1669 mensen vermoord zijn sinds 1994.3
We kunnen ook verwijzen voor een volledig overzicht naar “Farm murders and farm attacks in South Africa: a 2009 update” in het Bulletin van het Instituut vir Strategiese Studies/Institute for Strategic Studies (Universiteit van Pretoria) van juni 2009 van de hand van oud-generaal Chris van Zyl, assistent-hoofdbestuurder van TLU SA (Transvaalse Landbou Unie — Suid-Afrika).
Ook de “Verklaring en besluiten van de landelijke misdaadconferentie van Agri SA” van 8  maart 2010 schetst een duidelijk en omvattend beeld van de situatie van de landbouwgemeenschap en roept met zeer concrete voorstellen op om de situatie het hoofd te bieden. Voor de boeren is er op dat moment een gemiddeld moordcijfer van 313  op 100  000. Ter vergelijking: Een rapport van het VN-Bureau voor Drugs en Misdaad (UNODC), de Global Study on Homicide 2013, spreekt voor het jaar 2012 van een algemeen gemiddeld moordcijfer in Zuid-Afrika van 31 op 100 000. De opmerking van Interpol dat het landbouwerschap in Zuid-Afrika het gevaarlijkste beroep ter wereld vormt, spreekt boekdelen.
Ook Bennie van Zyl, van TLU SA, met zo’n zesduizend aangesloten commerciële boeren een afsplitsing van Agri SA, vindt die cijfers veelbetekenend. “Het onderstreept voor ons,” zegt hij, “dat de regering liever de andere kant opkijkt.”
Geweldmisdaad, zoals “plaasaanvalle”, gericht tegen de Afrikaner-boerengemeenschap heeft zonder de minste twijfel een uiterst nadelig effect op de winstgevende productie van landbouwproducten en op lange termijn de voedselzekerheid in Zuid-Afrika. Indien die totale omvang van de misdaad waarvan de boerderijen mikpunt zijn, kon worden berekend, dan zou dit een reusachtig bedrag vormen wat de sector niet kan blijven ophoesten.  Het is voor Agri SA onaanvaardbaar dat de sector blootgesteld blijft aan dit soort aanvallen en de toename van de misdadigheid, terwijl de primaire landbouw voortgaat onder deze ongunstige omstandigheden om dit land te voorzien van zijn groeiende voedsel- en vezelbehoeftes en ook aan veel mensen werkgelegenheid verschaft.
Op 27 januari 2016 werd evenwel een zekere kentering in het politiebeleid meegedeeld: voortaan zouden “plaasaanvalle”, “plaasmoorde” en veediefstal prioritair behandeld worden. Luitenant-generaal Kgomotso Phahlane, het waarnemende nationale politiehoofd, stelde daarbij dat zijn plan tegen misdaad in landelijke gebieden ook de ontplooiing van meer politiemensen en hulpbronnen zou gaan insluiten. De landbouworganisaties Agri SA, VL en TLU SA waren hier in ieder geval verheugd over. Zij zouden dan ook graag zien dat de politiediensten nauw gaan samenwerken met hun eigen veiligheidsstructuren teneinde gezamenlijk het probleem uit te roeien.4
Begin februari 2016 maakten de burgerrechtenorganisatie AfriForum en TLU SA een verslag bekend waarin staat dat in 2015 de meeste “plaasaanvalle” konden opgetekend worden: in totaal waren er in dat jaar 318 “plaasaanvalle”, tijdens dewelke 64 boeren en hun werklui hun levens verloren. In die 318 “plaasaanvalle” in 2015 waren samen 570 boeren, hun gezinnen, werklui en toevallige gasten het slachtoffer. In 40 gevallen waren 65 werklui directe slachtoffers.5
Volgens Henk van de Graaf van TLU SA verzamelt zijn organisatie sedert 1990 hieromtrent cijfers: “Tussen 1990 en 2015 waren er 1785 “plaasmoorde” waarin 1152 boeren, 474 familieleden, 138 werklui en 21 bezoekers zijn omgekomen.6 In dezelfde periode waren er in totaal 3745 “plaasaanvalle”.7
Op vrijdag 26 februari 2016 besloot het hooggerechtshof van Pretoria bovendien na een procedure, ingezet door AfriFrorum, dat de SAPD verplicht wordt de ‘plaasaanvalstatistieken’ bekend te maken voor de periode tussen 1990 en 2015, alsook een document waarin de methodologie voor de samenstelling en de verwerking van die cijfers uiteengezet wordt.8 Ondertussen hielden landbouworganisaties en burgerrechteninitiatieven zelf statistieken bij die aan duidelijkheid niet te wensen overlaten.
Begin mei van dit jaar raakte bekend dat er een formele overeenkomst werd gesloten tussen de Zuid-Afrikaanse Politiedienst (SAPD) en de burgerrechtenorganisatie AfriForum om de plaag van de “plaasaanvalle” effectief aan te pakken en in te dijken.9 Ook al spreken sommigen van een doorbraak, toch blijft het wachten op concrete resultaten.
Een en ander is klaarblijkelijk in een stroomversnelling geraakt na de publicatie van een 110 bladzijden omvattend rapport van de Zuid-Afrikaanse Mensenrechtencommissie van medio augustus 2015, met tal van aanbevelingen over de problematiek10. Daarover zei Dr. Pieter Groenewald, de hoofdwoordvoerder van de politieke partij Vryheidsfront Plus (VF +), dat het verslag een goede samenvatting brengt van de “plaas(on)veiligheid” in Zuid-Afrika. Nog volgens hem geeft het verslag erkenning aan diverse aspecten die VF + aan de commissie had overgemaakt. Hij stelde daarbij dat het wel gemakkelijk is om aanbevelingen te maken, maar dat deze niet uitgevoerd kunnen worden zonder politieke wil. “Alhoewel die MRK opdrag gegee het dar gereeld verslag gedoen moet word oor sy aanbevelings, soos die vordering wat gemaak word met aspekte soos misdaad-analises, is ’n enkele punt van kritiek dat daar nie uitdrukkelijk vereis word dat die polisie statistiek oor aanvalle en moord op plase bekend moet maak nie.”11 Een ander belangrijk punt uit het rapport was dat blanke boeren niet exclusief geviseerd worden, maar dat het geweld toch voor een deel duidt op rassenhaat. In de Zuid-Afrikaanse context is dat niet onbelangrijk.

Maar zeker hebben ook volgende zaken en gebeurtenissen meegespeeld:


Einde mei 2010 werd een motie waarin de “plaasmoorde” als een ernstige mensenrechtenschending veroordeeld werd in Rome door het Algemeen Congres van de UNPO (Unrepresented Nations and Peoples Organisation) aanvaard. De motie werd voorgesteld en gemotiveerd door de heer Pieter Mulder, voorzitter van de Zuid-Afrikaanse partij “Vryheidsfront Plus”, die in de organisatie de Afrikaners als volksgemeenschap en minderheidsgroep in Zuid-Afrika vertegenwoordigt.
En einde November 2015 hebben AfriForum, TLU SA en VF+ aandachtspunten aangaande “plaasmoorde” voorgelegd bij het Forum voor Minderheidsaangelegenheden van de Verenigde Naties. Ook de problematiek van de op handen zijnde grondhervorming, waarbij blanken ten onrechte worden beschuldigd dat zij grond zouden gestolen hebben van andere bevolkingsgroepen, en het vaak vrijlaten van verdachten wegens zwakke onderzoeken, kwamen hierbij aan bod.12 Ten slotte heeft AfriForum op hetzelfde moment een bewustmakingsactie gevoerd bij 15 ambassades in Pretoria door een memorandum af te geven. AfriForum heeft daarbij de aangesproken landen verzocht er bij de ANC-regering op aan te dringen om de rechten van minderheden in Zuid-Afrika te beschermen en de problematiek van de “plaasmoorde” aan te kaarten. Landen zoals Duitsland, Nederland, Namibië, Hongarije hebben bij de overhandiging meteen positief gereageerd.13
Wat die landhervormingen betreft, werd op 26 mei 2016 in het parlement het Wetsontwerp op Grondonteigening goedgekeurd, dat de landhervorming in een stroomversnelling moet brengen. Het ontwerp roept echter nog tal van onbeantwoorde vragen op, ook grondwettelijke. Zo vraagt bijvoorbeeld het ‘Suid-Afrikaanse Instituut vir Rasseverhoudings (SAIRR)’ om het omstreden wetsontwerp opnieuw naar de Nationale Vergadering te verwijzen. De Demokratische Alliantie, de grootste oppositiepartij, stelt daarnaast dat nog tal van begrippen onvoldoende omschreven en gedefinieerd zijn. Nog anderen zien in dit wetsontwerp een politiek opbod tussen het regerende ANC en de extreem-linkse en zeer radicale EFF (Economic Freedom Fighters).14 Het valt te hopen dat het gezond verstand het haalt en dat de landhervormingen eerlijk en rechtvaardig tot stand komen, waarin alle Zuid-Afrikanen hun rol kunnen blijven spelen.
In 1994 waren er in Zuid-Afrika nog 85 000 geregistreerde commerciële boeren. Medio 2004 waren er dat nog slechts 35 000. Volgens informatie van de Transvaalse Landbou Unie waren er dat aan het einde van 2010 nog maar 30 000. In de al geciteerde persmededeling van 23 april 2008 van Agri SA worden de directe kosten van de misdaad voor de landbouw op meer dan 1 miljard Rand geraamd, terwijl de Wereldbank tot de bevinding kwam dat de kosten van de misdaad ten aanzien van de economie 18,9  % van het bbp bedraagt. Ondertussen zijn we 2016…
Misdaad op “plaasvlak” raakt dus niet alleen de boerderijen, maar ook de plaatselijke economie van landelijke dorpen die in grote mate voor hun voortbestaan afhankelijk zijn van landbouw. Zowat 40 % van de bevolking van het land en meer dan de helft van de provincies is primair afhankelijk van de landbouw.
Tal van boerenorganisaties en landbouwfederaties overlegden dan ook met de politiediensten om een einde te stellen aan deze misdadigheid. De resultaten hiervan komen evenwel eerder moeizaam tot stand en waren niet afdoende. Mogelijk kan de overeenkomst van begin mei 2016 tot resultaten leiden. Tegelijk worden signalen aan de regering gegeven, zonder al te veel concreet resultaat.
Het is duidelijk dat racistische en politieke motieven vaak aan de grondslag liggen van deze moorden en dat er een zekere systematiek achter zit die kenmerken vertoont van volkerenmoord, omdat er slechts één bevolkingsgroep systematisch het mikpunt is van deze terreur, namelijk de blanke Afrikaner-boeren. Meerdere Zuid-Afrikaanse en internationale waarnemers vragen zich dan ook af of hier geen organisatie of op zijn minst een georganiseerde actie achter steekt. Volgende vraag van Professor CJ (Neels) Moolman in zijn boek “SA’s Farm Attacks and the African Renaissance: Opposite Reactions to a Devastating European Culture” is dan ook gerechtvaardigd: “Waarom zijn de aanvallen op de boerengemeenschap zo extreem brutaal en inter-raciaal in tegenstelling tot de meerderheid van de andere overwegend intra-raciale moorden in Zuid-Afrika?”
In Zuid-Afrika zijn door deze aanvallen en moorden grote beroering en angst ontstaan. Democratische oppositiepartijen doen er alles aan om hun regering te bewegen iets te ondernemen tegen deze gruwelijkheden. Nog steeds vragen zij om de tegen 2009 beloofde 50000 reservisten die zouden worden ingezet om de veiligheid van de boeren te garanderen operationeel te maken. Ook vragen zij aan de regering om snel gespecialiseerde landelijke beveiligingseenheden te voorzien binnen de politiestructuren. Dat de regering weinig haast maakt van doortastende maatregelen, bewijzen de aanhoudende initiatieven van de landbouworganisaties en burger(rechten)initiatieven en de politieke partij VF+. Maar ook zwarte gemeenschappen vragen met aandrang om het geweld daadwerkelijk een halt toe te roepen. Zo leidde in mei van dit jaar de moord op enkele blanke boeren nog tot een protestmars van leden van de Zwathi-gemeenschap, waarin zij eisten dat het geweld een halt wordt toegeroepen. Een memorandum ter zake werd overhandigd in het politiekantoor van Gluckstadt in de provincie Kwazulu-Natal.15
Diezelfde oppositiepartijen en individuele initiatieven proberen ook de aandacht van het buitenland te vestigen op de problematiek. Zo werden reeds jaren geleden de regeringen van de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en Duitsland aangeschreven. Het parlement van het Verenigd Koninkrijk zou bereid zijn, gelet op de historische banden met Zuid-Afrika, een niet nader omschreven onderzoek uit te voeren. En in juni 2004 werd er ook een brief aan paus Johannes-Paulus II gestuurd om zijn aandacht te vestigen op de verschrikking van de “plaasmoorde” en een beroep te doen op zijn internationaal moreel gezag om dit ernstige probleem aan te kaarten.
De ANC-regering lijkt wel boter op het hoofd te hebben. Pieter Mulder van de partij Vryheidsfront Plus heeft er met zijn partij tien jaar over gedaan om via gerechtelijke weg de beruchte ANC-slagzin “Kill the Boer, kill the farmer!” als haatspraak veroordeeld en verboden te krijgen. Toch bleef het ANC die slogan tot het laatste moment verdedigen met een beroep op… de vrijheid van meningsuiting!
Dit alles wekt een golf van achterdocht en verontwaardiging op bij de blanke Afrikaner- boerengemeenschap. Deze gemeenschap wil geen voorrechten, maar eist wel bescherming voor zichzelf en haar talrijke personeel, gelet op haar enorme bijdrage aan de voedseleconomie van het land.
Voorliggend voorstel van resolutie wil dan ook onze regering oproepen om bij haar Zuid-Afrikaanse evenknie de druk op de ketel te zetten teneinde de Zuid-Afrikaanse samenleving te verlossen van deze barbarij.
VOORSTEL VAN RESOLUTIE
DE KAMER VAN VOLKSVERTEGENWOORDIGERS,


  1. gelet op de 1 600 à 2 000 “plaasmoorde”, gepleegd tijdens duizenden “plaasaanvalle” in Zuid-Afrika sinds 1990;

  2. gelet op het moordcijfer van 313 op 100 000 voor de boerenbevolking in 2010, terwijl dit in algemene orde 31 op 100 000 was in 2012;

  3. overwegende dat er in Zuid-Afrika in 1994 nog 85 000 geregistreerde commerciële boeren waren en in 2010 nog slechts 30 000;

  4. overwegende dat dergelijke aanvallen en moorden voornamelijk één bevolkingsgroep in Zuid-Afrika viseren, namelijk de blanke en meer specifiek de Afrikaner-boerengemeenschap;

  5. overwegende dat de grootste landbouworganisatie van Zuid-Afrika op basis van eigen onderzoek een stijging per jaar inzake “plaasaanvalle” vaststelt;

  6. gelet op de grote angst en onzekerheid die is ontstaan bij de boerenbevolking en in het bijzonder bij de Afrikaner-boerengemeenschap en haar niet-blanke medewerkers;

  7. gelet op de nadelige effecten van deze angstpsychose op de winstgevende productie van landbouwproducten en de voedselzekerheid in Zuid-Afrika;

  8. gelet op de groeiende werkloosheid als gevolg van het wegtrekken en emigreren van veel boeren;

  9. gelet op het feit dat 40 % van de Zuid-Afrikaanse bevolking en meer dan de helft van de provincies primair ook afhankelijk is van de landbouw;

  10. gelet op de druk van democratische oppositiepartijen om de regering te bewegen tot daadwerkelijk optreden tegen deze aanvallen en moorden;

  11. gelet op de aanbevelingen van het Report of the SAHRC National Investigative Hearing to ‘Safety and Security challenges in farming communities – 15 & 16 September 2014 and 6 October 2014

  12. gelet op de uitspraak van het hooggerechtshof van Pretoria op vrijdag 26 februari waarin de SAPD verplicht wordt de ‘plaasaanvalstatistieken’ bekend te maken voor de periode tussen 1990 en 2015, alsook een document voor te leggen waarin de methodologie voor de samenstelling en de verwerking van die cijfers uiteengezet wordt;

  13. gelet op de overeenkomst van begin mei 2016 tussen de Zuid-Afrikaanse Politiedienst (SAPD) en de burgerrechtenbeweging AfriForum om het probleem van de “plaasmoorde” eindelijk aan te pakken, waarbij toch de ongerustheid bestaat dat het enkel bij goede voornemens zal blijven;

  14. gelet op de voorlegging door AfriForum, TLU SA en VF+ van aandachtspunten aangaande “plaasmoorde” bij het Forum voor Minderheidsaangelegenheden van de Verenigde Naties.

  15. gelet op de aanvaarding einde mei 2010 in Rome van een motie waarin de “plaasmoorde” als een ernstige mensenrechtenschending veroordeeld werd door het Algemeen Congres van de UNPO (Unrepresented Nations and Peoples Organisation);

  16. overwegende dat racisme in al zijn vormen — ook het anti-blank racisme — dient verworpen te worden;

  17. overwegende dat onze regering tal van mogelijkheden heeft om op het internationale vlak deze gruwelijkheden aan te klagen;

  18. overwegende dat onze regering zich op het vlak van mensenrechten en discriminaties altijd daadwerkelijk inzet en veelal het voortouw neemt;

  19. overwegende dat een solidaire samenleving het aan zichzelf verplicht is om efficiënt op die problematiek een daadwerkelijk antwoord te geven;

  20. overwegende dat de landhervormingen in Zuid-Afrika veel trager verlopen dan voorzien, waardoor de onzekerheid bij de Afrikaner-boerengemeenschap enkel maar toeneemt;

  21. gelet op het feit dat ook zwarte gemeenschappen eisen dat het geweld op de boeren, dat ook hun gemeenschappen schaadt, een halt moet toegeroepen worden;

VRAAGT DE FEDERALE REGERING:




  1. initiatieven te nemen om zo spoedig mogelijk en formeel via de Europese Raad van ministers van Buitenlandse Zaken druk uit te oefenen op de Zuid-Afrikaanse regering teneinde de “plaasmoorde” afdoende te bestrijden en het niet bij goede voornemens te laten;

  2. bij de Zuid-Afrikaanse regering rechtstreeks aan te dringen onmiddellijk een einde te stellen aan de “plaasmoorde” op straffe van de verbreking van bilaterale akkoorden;

  3. er bij de Zuid-Afrikaanse regering op aan te dringen om de bevindingen van de Zuid-Afrikaanse Mensenrechtencommissie, de uitspraken van het hooggerechtshof in Pretoria en de verklaring van het hoofd van de politiediensten ernstig te nemen en resultaatgericht op te volgen;

  4. via het Belgisch mandaat in de Verenigde Naties de zaak ter sprake te brengen en een internationale waarnemingscommissie te eisen die op zeer korte termijn concrete voorstellen doet om het geweld in te dijken;

  5. voor te stellen binnen de Europese Unie om alle mogelijke verdragen met Zuid-Afrika te herzien of minstens te bevriezen zolang het probleem van de “plaasmoorde” niet is opgelost of ten minste afdoende wordt aangepakt;

  6. op alle internationale fora en in alle internationale vertegenwoordigingen en instellingen het onaanvaardbaar anti-blank racisme aan de kaak te stellen vanuit de wetenschap dat het even onaanvaardbaar is als anti-zwart racisme en racisme zonder meer;

  7. er bij de Zuid-Afrikaanse regering voor te pleiten dat de landhervormingen waardig, eerlijk en rechtvaardig verlopen met inachtname van historisch gegroeide situaties, en dat zij niet alleen prioritaire aandacht vereisen, maar ook onverminderde vooruitgang dienen te kennen waarbij alle in de landbouw actieve groepen, dus ook de Afrikaner-boeren, een rol kunnen blijven spelen.

Barbara PAS (VB)

Filip DEWINTER (VB)

Jan PENRIS (VB)



1 (bron: Die Volksblad, 4 juli 2007)

2 (bron: Beeld, 17 april 2010)

3 (bron: Persmededeling Agri SA, 23 april 2008

4 Netwerk 24 www.netwerk24.com/Nuus van 27 januari 2016

5 Analyse van het AfriForum Navorsingsinstituut, het dagblad Beeld van 11 februari 2016 en Maroela Media van 10 februari 2016

6 Beeld, 11 februari 2016

7 Forum Nuus, op de webstek van AfriForum, 26 februari 2016

8 Maroela Media, 26 februari 2016

9 Maroela Media, 6 mei 2016

10 Report of the SAHRC National Investigative Hearing to ‘Safety and Security challenges in Farming communities – 15 & 16 September 2014 and 6 October 2014

11 http://landbou.com.nuus van 21 augustus 2015

12 Maroela Media, 1 december 2015

13 Ibidem

14 Maroela Media, 26, 27 en 28 mei 2016 –-The Economist, 27 mei 2016

15 http://vryheidherald.co.za/44009/zwathi-community-stands-against-farm-attacks

  • VOORSTEL VAN RESOLUTIE

  • Dovnload 43.93 Kb.