Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Vraag en aanbod 3 hoofdstuk 1: Markten 3

Dovnload 94.97 Kb.

Vraag en aanbod 3 hoofdstuk 1: Markten 3



Datum31.07.2017
Grootte94.97 Kb.

Dovnload 94.97 Kb.

Inhoud


Vraag en aanbod 3

HOOFDSTUK 1.1 Hoofdstuk 1: Markten 3

1.1.1 Vraag op de markt 3

1.1.2 De evenwichtsprijs 4

1.1.3 Prijselasticiteit van de vraag 6

1.1.4 Inkomenselasticiteit* 6

1.1.5 Effecten van de prijselasticiteit op de omzet 7



HOOFDSTUK 1.2 Bedrijven 7

1.2.1 Inleiding 7

1.2.2 Ondernemingsvormen 8

HOOFDSTUK 1.3 ondernemersgedrag 9

1.3.1 Inleiding 9

1.3.2 Constante en variabele kosten 9

1.3.3 Doelstelling van bedrijven 12



HOOFDSTUK 1.4 Volkomen concurrentie. 13



Vraag en aanbod

HOOFDSTUK 1.1Hoofdstuk 1: Markten


Goederen en diensten worden verkocht op de markt. Met de term markt kunnen twee zaken worden bedoeld:

1. Concrete markt: de plaats waar goederen en diensten worden verkocht, je kan er dus heen. Een voorbeeld is de Albert Kuyp, maar ook de Albert Heijn

2. Abstracte markt: het totaal aan vraag en aanbod van een product. Deze is niet op 1 plaats. Voorbeeld: de koffiemarkt, computermarkt etc.

1.1.1Vraag op de markt


De vraag naar consumptiegoederen wordt ten eerste bepaald door de prijs en kwaliteit van het goed. Andere factoren die een rol spelen zijn:

  • Voorkeuren (preferenties) van de consumenten, deze worden bijvoorbeeld beïnvloed door reclame

  • Inkomen van de consumenten

  • Prijzen van andere goederen. De vraag naar koffiefilters zal afnemen als de prijs van koffie stijgt (dit zijn complementaire goederen). De vrag naar koffie zal afnemen als de prijs van thee daalt. (dit zijn substitutiegoederen)

  • Aantal consumenten

De vraag naar goederen kan je ook weergeven in een grafiek. Dit is dan de vraaglijn. De vraaglijn geeft weer hoeveel goederen er gevraagd worden bij een bepaalde prijs.


Bijvoorbeeld:

Qv (gevraagde hoeveelheid) = -2p + 100


Je ziet aan het minteken voor de p dat hoe hoger de prijs des te lager de gevraagde hoeveelheid.

Als de prijs 10 is, is de gevraagde hoeveelheid 80. Je krijgt de volgende grafiek:


P


Q (hoeveelheid)


Let op de assen, de p en q staan precies andersom als bij wiskunde.
De vraagfunctie geeft alleen weer hoeveel de vraag is bij een bepaald prijs. Alle overige factoren die de vraag bepalen worden constant gehouden. (Dit heet ceteris paribus: al het overige constant)

Als toch iets anders verandert bijvoorbeeld dit product komt in de mode, dan zal de vraagcurve verschuiven:

De vraagcurve wordt dan bijvoorbeeld:

Qv (gevraagde hoeveelheid) = -2p + 150 (was 100)

De vraagcurve verschuift dan:

Prijs








Q (hoeveelheid)


Om dit soort grafieken te kunnen tekenen moet je altijd eerst een tabel maken, bijvoorbeeld:


P

0

20

50

75

Q = -2p + 150

150

110

50

0



1.1.2De evenwichtsprijs


Eén van de belangrijkste zaken die je leert bij economie is de werking van vraag en aanbod. Als markten goed werken zorgt het marktmechanisme (prijsmechanisme) ervoor dat de gevraagde en aangeboden hoeveelheid aan elkaar gelijk worden.
Hoe werkt dat:

Stel er worden tijdelijk meer goederen aangeboden dan gevraagd. Producenten blijven dan met hun producten zitten. Om ze toch kwijt te raken zullen ze de prijs verlagen, de consument gaat dan meer vragen en de producenten minder produceren. De prijs zal dalen tot vraag en aanbod aan elkaar gelijk zijn.


Je kan dat ook in vergelijkingen zetten:

  • Vraagvergelijking: geeft weer hoeveel er gevraagd wordt bij een bepaalde prijs

  • Aanbodvergelijking: geeft weer hoeveel er wordt aangeboden bij een bepaalde prijs.

Voorbeeld vraagvergelijking:

Qv = -2p + 100

De richtingscoëfficiënt van de vraagvergelijking is bijna altijd negatief. Want: hoe hoger de prijs des te minder men gaat vragen. Als de prijs dus 20 is vraagt men 60 producten.

De collectieve vraagfunctie is een optelling van de individuele vraagfuncties. Als er bijvoorbeeld 2 personen zijn met een vraagfunctie van:

Qv = -4p + 220 dan is de collectieve vraagfunctie voor deze twee mensen:

Qv = -8P + 240
Voorbeeld aanbodvergelijking:

Qa = p – 20

De richtingscoëfficiënt van de aanbodvergelijking is altijd positief. Want: hoe hoger de prijs des te meer men gaat aanbieden.
Er is evenwicht op de markt als er evenveel wordt aangeboden als er wordt gevraagd. Je kan de prijs uitrekenen waarbij dit het geval is:

Qv = Qa


Oftewel:

-2p + 100 = p – 20

100 = 3p – 20

120 = 3p


p = 40
Bij een prijs van 40 zijn vraag en aanbod aan elkaar gelijk. Bij deze prijs wordt er 20 aangeboden en 20 gevraagd.

Samengevat geldt het volgende op deze markt:

P = 40

Q = 20 (afzet)



Omzet = 20 * 40 = 800
Je kan dit ook in een grafiek zetten. Let op, dit gebeurt bij economie wat anders dan bij wiskunde. Op de Y-as zetten we de prijs (p) en op de x-as de (q).

p

Qv Qa

q

Voor het tekenen van de grafieken moet je altijd even een tabel maken:



P

20

40

60

Qa

0

20

40


P

0

40

50

Qv

100

20

0

Stel de vraag stijgt doordat het inkomen stijgt. De vraagcurve verschuift dan naar rechts:

P

Qv1 Qv2 Qa

p`

p


q
Je ziet dat de prijs dan gaat stijgen van p naar p`

De vraagcurve kan verschuiven door:


  • Voorkeuren (preferenties) van de consument, deze worden ook beïnvloed door reclame.

  • Inkomen van de consumenten.

  • Prijzen van de goederen.

  • Aantal consumenten.

De aanbodcurve kan verschuiven door:



  • Kostenontwikkeling: als de kosten stijgen zullen ze bij dezelfde prijs minder aanbieden. De aanbodcurve verschuift naar links. Bij daling van de kosten gaat de curve naar rechts.

  • Aantal aanbieders: als het aantal aanbieders stijgt, zal bij dezelfde prijs meer worden aangeboden. De aanbodcurve gaat naar rechts.



1.1.3Prijselasticiteit van de vraag


Stel je bent een producent en je vraagt je af of je de prijs zal verhogen. Je wilt dan het volgende weten: hoeveel vermindert de vraag als ik de prijs verhoog. Als de vraag sterk vermindert moet je het misschien niet doen. Om dit te weten heb je de prijselasticiteit van de vraag nodig.
Prijselasticiteit van de vraag: geeft weer hoeveel procent de vraag verandert als de prijs met 1 procent verandert. Een prijselasticiteit van –2 wil zeggen dat de vraag met 2 procent daalt als de prijs met 1 procent stijgt.
Formule prijselasticiteit van de vraag: procentuele verandering van de vraag

Procentuele verandering van de prijs


Als we kijken naar het voorbeeld van de vorige bladzijde:

Qv = -2p + 150

Als de prijs verandert van 20 naar 30 is dit een verandering van 50 procent. De vraag daalt dan van 110 naar 90. De procentuele verandering van de vraag is dus -18%.
De prijselasticiteit van de vraag is: -18 / 50 = -0,36

De prijselasticiteit van de vraag is vrijwel altijd negatief, want mensen gaan vrijwel altijd minder kopen als de prijs stijgt. Je hebt goederen waarvan de vraag heel weinig reageert op de prijs, bijvoorbeeld medicijnen. Je hebt ook goederen waarbij de vraag sterk reageert op de prijs.


De prijselasticiteit van de vraag is niet altijd hetzelfde, medicijnen zullen bijvoorbeeld maar heel weinig op de prijs reageren. Je kan de volgende indeling van de elasticiteiten maken:
Lager dan -1: prijselastisch, omzet stijgt bij prijsdaling, de vraag reageert sterk

Precies -1: unitair elastisch, omzet blijft gelijk bij prijsverandering

Tussen 0 en -1: prijsinelastisch, omzet stijgt bij prijsstijging de vraag reageert weinig op de prijs

Precies 0: volkomen inelastisch, vraag reageert niet op de prijs


Ev: procentuele verandering van de gevraagde hoeveelheid

Procentuele verandering van de prijs


Puntelasticiteit

Stel je hebt de volgende vraagfunctie:

Qv = -2p + 50.

Hoeveel is de elasticiteit bij een prijs van 10? Je moet de elasticiteit dan op 1 punt uitrekenen. Dit doe je meestal met de formule van de puntelasticiteit.

Of: oftewel P1/Q1 X afgeleide naar p
Als je dit toepast op de vraag krijg je:

10/30 X –2 = -2/3



1.1.4Inkomenselasticiteit*


Inkomenselasticiteit van de vraag: hoeveel verandert de vraag als het inkomen met 1 procent stijgt?

Kleiner dan 0: inferieure goederen (sokken van de WIBRA) Men gaat minder goederen kopen bij een hoger inkomen.

Tussen 0 en 1: inelastisch primaire goederen. Men gaat een kleiner deel van hun inkomen besteden aan deze goederen als het inkomen stijgt

groter dan 1: luxe goederen. Bij een stijging van het inkomen wordt een groter deel van het inkomen besteed aan deze goederen.




Ev: procentuele verandering van de gevraagde hoeveelheid

Procentuele verandering van het inkomen

Of:

Met I = inkomen


Oftewel: Inkomen/ hoeveelheid X afgeleide naar het inkomen

De relatie tussen de vraag naar een goed en het inkomen is weer te geven in een grafiek. Deze grafiek heet de engelcurve.


euro’s besteed aan dit goed



a b c inkomen
a = drempelinkomen vanaf dat inkomen gaat men dit goed pas kopen voor de inkomensgroep a-b is dit goed een luxe goed. Dit wil zeggen dat men bij een stijging van het inkomen een steeds groter deel van dat inkomen besteed aan dit goed. Tussen b en c is het een primair goed, men gaat een steeds kleiner deel van het inkomen aan dit goed besteden. Na inkomen c (het verzadigingsinkomen) is het een inferieur goed. Men gaat bij een stijging van het inkomen steeds minder van deze spullen kopen.
De wet van Engel luidt dat men bij een hoger inkomen een steeds kleiner deel van dit inkomen aan basisgoederen besteedt.
Kruiselingse elasticiteit: hoeveel verandert de vraag van goed A als goed B in prijs verandert

Kleiner dan 0: complementaire goederen

Groter dan 0: substitutie goederen
Ev= procentuele verandering van de gevraagde hoeveelheid goed 1

Procentuele verandering van de prijs goed 2


Of:



1.1.5Effecten van de prijselasticiteit op de omzet


Prijselastisch: prijselasticiteit van de vraag is kleiner dan –1 dus bijvoorbeeld –2 (dit zijn luxe goederen).

Prijsinelastisch: prijselasticiteit van de vraag ligt tussen de 0 en –1, dit zijn noodzakelijke (primaire) goederen.


Als de vraag prijsinelastisch is, zal de omzet van een bedrijf stijgen bij een prijsstijging. (de prijs stijgt maar de afzet daalt nauwelijks)

Als de vraag prijselastisch is, zal de omzet van een bedrijf dalen bij een prijsstijging. (de prijs stijgt, maar de afzet daalt sneller)


HOOFDSTUK 1.2Bedrijven

1.2.1Inleiding


Produceren is het combineren van productiefactoren, waarbij goederen en diensten worden gemaakt.

De productiefactoren zijn:



  • Arbeid

  • Kapitaal

  • Natuur

  • Ondernemerschap

Met deze productiefactoren wordt dus geproduceerd. Op langere termijn zijn de productiefactoren inwisselbaar. Zo is in de laatste eeuwen veel arbeid vervangen door kapitaal. Ook de kwaliteit van de productiefactoren is sterk verbeterd. Arbeid heeft veel meer onderwijs genoten en de machines zijn veel beter geworden. Dit alles heeft geleid tot een veel hogere productie. De productie is steeds verder gespecialiseerd hierdoor kon de arbeidsproductiviteit toenemen. De bedrijfskolom zijn alle bedrijven die betrokken zijn bij het maken van een product van grondstof tot eindproduct.
Het samengaan van bedrijven kan ook nog andere voordelen hebben:

  • Schaaleffecten: het kan zijn dat de kosten per product dalen bij een grotere productie

  • Op de grote Europese markt ben je beter in staat om te concurreren als je een grotere omvang hebt. Je hebt meer marktmacht.

  • Minder risico: door spreiding over verschillende landen kan het risico verminderen.

Het samengaan van bedrijven kan op verschillende manieren:



  • Overname: het ene bedrijf neemt het andere over

  • Fusie: het samengaan van 2 bedrijven in 1 nieuw bedrijf.

Het produceren gebeurt in bedrijven en bij de overheid. De stijging van de productie van de laatste honderden jaren is voornamelijk voortgekomen uit arbeidsverdeling. Arbeidsverdeling wil zeggen dat iedereen zich specialiseert in datgene dat hij relatief het beste kan. We kennen verschillende soorten arbeidsverdeling:



  • Interne arbeidsverdeling: in bedrijven is er een arbeidsverdeling tussen verschillende mensen.

  • Externe arbeidsverdeling: arbeidsverdeling tussen bedrijven.

  • Internationale arbeidsverdeling: verdeling tussen landen. Landen met veel arbeid zijn beter (goedkoper) in arbeidsintensieve goederen.

1.2.2Ondernemingsvormen


De bedrijven kunnen op verschillende manieren zijn georganiseerd. Het belangrijkste verschil is dat sommige bedrijven rechtspersonen zijn. Dit wil zeggen dat deze bedrijven (NV, BV) zelf aansprakelijk zijn. Bij bedrijven die geen rechtspersoon zijn(eenmanszaak en VOF), zijn de eigenaren hoofdelijk aansprakelijk. De volgende bedrijfsvormen moet je kennen:
1. Eenmanszaak: de eigenaar is hoofdelijk aansprakelijk voor de schulden van de onderneming. De eigenaar heeft de leiding over de zaak.

2. V.O.F.: er zijn meerdere eigenaren en deze zijn allemaal voor de gehele schuld hoofdelijk aansprakelijk. De eigenaren hebben de leiding.

3. BV: besloten vennootschap, de aandeelhouders zijn de eigenaren. Zij zijn alleen aansprakelijk voor het ingebrachte vermogen (het bedrag van de aandelen). De aandelen staan op naam en zijn dus niet vrij overdraagbaar.

4. NV: naamloos vennootschap, zelfde als een BV. De aandelen zijn echter wel vrij overdraagbaar.



Sectoren

Bedrijven en instellingen zijn nog op een andere manier te onderscheiden, namelijk op wat er geproduceerd wordt:

1. Primaire sector: landbouw, visserij en mijnbouw (hier komen de grondstoffen vandaan).

2. Secundaire sector: industrie.

3. Tertiaire sector: commerciële dienstverlening: bv banken en verzekeringsmaatschappijen.

4. Quartaire sector: niet-commerciële dienstverlening. (stichtingen, overheid, ziekenhuizen etc.)



HOOFDSTUK 1.3ondernemersgedrag

1.3.1Inleiding


Bedrijven en instellingen nemen beslissingen hoeveel ze gaan produceren en op welke manier. De volgende paragrafen staat het gedrag van de ondernemingen centraal.

De volgende factoren zijn van belang bij de beslissingen:

- De kostenfunctie

- De doelstelling van het bedrijf: streven ze naar winstmaximalisatie, omzetmaximalisatie, kostendekking etc.

- Marktvorm: als er veel concurrentie is zal het bedrijf anders reageren dan als het een monopolist is.

1.3.2Constante en variabele kosten


De bedrijven laten zich leiden door kosten en opbrengsten.

Je moet verschillende soorten kosten kennen:



  • Variabele kosten: kosten die steeds veranderen als de geproduceerde hoeveelheid verandert.

  • Constante kosten: kosten die niet veranderen als de hoeveelheid verandert.

Je hebt in de opgaven steeds te maken met proportioneel variabele kosten. Dit wil zeggen dat elk product meer, een vast bedrag extra kost. Bijvoorbeeld: in elk product gaat voor € 5,-- aan grondstoffen. Het bedrijf heeft € 100.000,-- aan constante kosten. Dit betekent dat het bedrijf de volgende kostenfunctie heeft:

De volgende kosten worden onderscheiden:

TK = totale kosten (variabele + constante kosten

TVK = totale variabele kosten

TCK = totale constante kosten

GTK = gemiddelde totale kosten (TK/Q)

GCK = gemiddelde constante kosten (TCK/Q)

GVK = gemiddelde variabele kosten (TVK/Q)

MK = marginale kosten: afgeleide van TK of TVK



De marginale kosten geven dus weer hoeveel de kosten veranderen als de productie met 1 stijgt.


De variabele kosten kunnen een verschillend verloop hebben:

A. proportioneel variabele kosten: variabele kosten zijn per product constant, de totale kosten nemen dus steeds met dezelfde hoeveelheid toe GVK en MK zijn dus dezelfde horizontale lijn

Grafiek met TK, TVK en TCK

TK

TVK


TCK

q


Wiskundig voorbeeld:

TK: 10q + 100

TVK: 10q

TCK: 100



MK: 10

GVK: 10


GCK: 100/q

GTK: 10 + 100/q




Grafiek met GTK, MK GVK GCK


GTK


MK, GVK

GCK


Q

B. toenemende (progressief) variabele kosten: variabele kosten worden per product steeds hoger.

TK

TVK


TCK
Q


TK: 5q2 + 100

TVK: 5q2

TCK: 100



MK: 10q

GVK: 5q


GCK: 100/q

GTK: 10q + 100/q


Kosten


MK GTK GVK

GCK
Q

c. degessief variabele kosten: variabele kosten dalen per product, totale kosten nemen dus steeds minder toe

TK

TVK



TCK

Q


TK: -5q2 + 20q + 100

TVK: -5q2 + 20q

TCK: 100


MK: -10q + 20

GVK: -5q + 20

GCK: 100/q

GTK: -5q + 20 + 100/q



kosten


GCK


MK GVK

Q
d. Wet van de toe en afnemende meeropbrengsten:

In het begin nemen de kosten per product af maar na een bepaald punt gaan ze weer stijgen. Je moet dan denken aan het feit dat als een klein bedrijf groeit er efficiëntie winsten zijn te halen door meer (interne) arbeidsverdeling. Na een bepaald punt wordt een bedrijf echter te groot, het wordt lastiger te besturen, er komen steeds meer managers wat de kosten opdrijft.
TK

TVK
TCK


Q


TK: 2q3 - 10 q2 + 30q + 100

TVK: 2q3 - 10q2 + 30q

TCK: 100


MK: 6q2 - 20q + 30

GVK: 2q2 - 10q + 30

GCK: 100/q

GTK: 2q2 - 10q + 30 + 100/q



Kosten

MK GTK
GVK

De marginale kosten snijden altijd door het dieptepunt van de gemiddelde kostencurven. Dit komt omdat als er iets bijkomt dat lager is dan het gemiddelde het gemiddelde daalt , en komt er iets bij dat hoger is dan het gemiddelde het gemiddelde zal stijgen (dit is het geval na mk=gtk)



1.3.3Doelstelling van bedrijven


De bedrijven moeten de beslissing nemen hoeveel ze gaan produceren. Dit hangt af van hun kosten en hun opbrengsten. Bij de hoeveelheid hoort een bepaalde prijs.

De volgende kosten worden onderscheiden:

TO = totale opbrengsten

GO = gemiddelde opbrengsten

MO = marginale kosten: afgeleide van TK of TVK



De marginale opbrengsten geven dus weer hoeveel de opbrengsten veranderen als de productie met 1 stijgt.

Bedrijven kunnen verschillende doelstellingen hebben:

1. Maximale winst: het bedrijf gaat produceren tot het punt MO = MK. Zolang MO onder MK ligt betekent dit dat bij 1 product extra er minder kosten bijkomen dan opbrengsten. De winst zal dus tot MO = MK stijgen.

2. Maximale omzet: het bedrijf gaat produceren tot het punt MO = 0. Zolang MO positief is stijgt de omzet. Dit doen bedrijven om zo’n groot mogelijk marktaandeel te bereiken, om concurrenten buiten de markt te houden.

3. Zoveel mogelijk produceren zonder verlies te maken. Er wordt dan geproduceerd tot het punt TO = TK of GO = GTK. Deze doelstelling zie je voornamelijk bij overheidsbedrijven.

HOOFDSTUK 1.4Volkomen concurrentie.


Niet elke markt is hetzelfde, bij de verkopen van groenten is er veel meer concurrentie dan bij de markt voor stroom. Dit zijn dan ook verschillende marktvormen. De eerst marktvorm die wordt besproken is volkomen concurrentie.
Kenmerken:

1. veel vragers en aanbieders

2. homogeen product

3. transparante markt

4. vrije toe- en uittreding
consequentie:

a. Er komt 1 prijs tot stand voor alle aanbieders, de individuele aanbieder kan deze prijs niet veranderen daarom wordt hij ook wel hoeveelheidsaanpasser genoemd.

b. Door de vrije toe- en uittreding zullen de overwinsten op termijn verdwijnen.

In de grafiek hieronder zie je de prijs die tot stand komt op de markt (linkergrafiek). De prijs zie je vervolgens in de rechter grafiek. Deze prijs kan de individuele aanbieder niet veranderen. Deze prijs is de gemiddelde opbrengsten en marginale opbrengst op deze markt.

Hier herken je de markt van volledige concurrentie aan: MO = GO = P

De producent zal q max gaan produceren als hij maximale winst nastreeft. Het gearceerde deel is de maximale winst. Als de doelstelling kostendekking is zal de hoeveelheid productie Q0 zijn.



Totale markt Individuele curven

qv qa MK

p P GTK

P=MO=GO

GVK

q Q max Q0 Q


Wil je de maximale winst berekenen doe je volgende:

1. Bereken de MO curve: dat is de prijs die op de totale markt tot stand komt (qa=qv)

2. Stel MO en MK aan elkaar gelijk

3. Vul de gevonden hoeveelheid in in de GTK en de GO functie

4. (GO – GTK) X Q = maximale winst

Het gearceerde deel in de grafiek is de maximale winst.


Dus:

Doelstelling:



  1. Maximale winst: MO = MK

  2. Maximale omzet: MO = 0

  3. Break even: GO = GTK of TO = TK



aanbodcurve 5

Aanbodvergelijking 4

Abstracte markt 3

arbeidsproductiviteit 8

complementaire goederen 3

Concrete markt 3

Constante kosten 9

consumptiegoederen 3

degessief variabele kosten 11

Eenmanszaak 8

Fusie 8

inferieur goed 7



inferieure goederen 6

Inkomenselasticiteit van de vraag 6

kosten 9

Kruiselingse elasticiteit 7

luxe goederen 6

marktmechanisme 4

NV 8

Overname 8



Prijselasticiteit van de vraag 6

prijsmechanisme 4

primaire goederen 6

Primaire sector 8

proportioneel variabele kosten 9

Puntelasticiteit 6

Quartaire sector 8

rechtspersoon 8

Schaaleffecten 8

Secundaire sector 8

substitutiegoederen 3

Tertiaire sector 8

toenemende variabele kosten 11

V.O.F. 8


Variabele kosten 9

verzadigingsinkomen 7

volkomen concurrentie 13

vraag naar goederen 3

vraagcurve 4

vraagfunctie 3

Vraagvergelijking 4

Wet van de toe en afnemende meeropbrengsten 12



wet van Engel 7

  • Vraag en aanbod HOOFDSTUK 1.1Hoofdstuk 1: Markten
  • 1.1.2De evenwichtsprijs
  • 1.1.3Prijselasticiteit van de vraag
  • 1.1.4Inkomenselasticiteit*
  • 1.1.5Effecten van de prijselasticiteit op de omzet
  • 1.2.2Ondernemingsvormen
  • HOOFDSTUK 1.3ondernemersgedrag
  • 1.3.2Constante en variabele kosten
  • 1.3.3Doelstelling van bedrijven
  • HOOFDSTUK 1.4Volkomen concurrentie.

  • Dovnload 94.97 Kb.