Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Woordenboek van de Tilburgse Taal Wil Sterenborg A

Dovnload 388.07 Kb.

Woordenboek van de Tilburgse Taal Wil Sterenborg A



Pagina2/4
Datum25.10.2017
Grootte388.07 Kb.

Dovnload 388.07 Kb.
1   2   3   4

aajerkoek

zn.

FVb eierkoek



FVb der zèn ok gèèl aajerkoeke

 

aajerkörf

zn

eiermand


WBD III.2.1:207) 'eierkorf '

 

aajerstrèùf

zn.

V gebroken rauwe eieren; geklopte eieren; omelet



hij zaat himmòl ónder den aajerstrèùf

V luste gij aajerstrèùf?

WBD III.2.3:150 ''eierstruif, 'struif' = eierkoek

 

aajerweezeltje

zn.

wezeltje


K+B 'aaierwezeltjes'

WBD III.4.2:48! 'eierwezel' - wezel (Mustela nivalis)

WBD III.4.2:54 'sierwezel' - marter (Martes foina), ook genoemd: 'fluwijn', 'steenmarter', 'buisem', 'fret' of 'fretje' 

Het epitheton duidt op de activiteit v.h. dier: eieren roven.

 

AAJKE zn. dim.

eitje


D'16 "aai-ke-tiet - Moeder kraig 'k in aaiketiet?" (ei)

HvR èrges aajkes onder lègge - iemand overdreven ter wille zijn

HvR ge mot er mar goed aajkes onder lègge,dan zal ie ze wèl vööl broeje

FVb aajke öt de fles - advocaatje

W3D III.2.3:146 'aaiketiet' = ei; ook 'tietei'

 

aaltij, aatij

bw.

altijd


tis aaltij wè - Er valt altijd wel iets op te merken

CR Ik hèb menèègen aaltij irst vurgestèld. Nòg aaltij èffe knap;

CR Gij kèkt aaltij èffe aoreg;

DANB hij is aaltij teegen et regeur

Bosch alt - altijd

 

aame

tsw.

amen (het zij zo)



GG aamen èn ze kwammen èn ze aaten alles op

uitdrukking die een einde aan een gesprek maakt

 

aamper

bw.


amper, nauwelijks

K+B aamper

R.J. 'nog mar aamper zistien jaoren'

CR aamperkes

WNT AMPER bijw. Ternauwernood, nauwelijks. In Noord-Ned. en Vlaams-België algemeen gebruikelijk. bij uitbreiding: nauwelijks, pas.

Etym. Komt op germ. gebied alleen in onze taal voor. Zou dus ontleend kunnen zijn aan Maleis 'ampir' = dicht bij, bijna. Z.a.

 

aander

vn.


ander

den aandere - een niet nader genoemd persoon, die geciteerd wordt

Op en aander slaope - logeren

B oover aanderse dag - om den anderen dag

R.J. praoten oover en aander

K+B óp en aander kôope

CR teen èn taander; vant een woord kwaam et aander; óp en aandere menier;

CR saanderendags; nie vur teen òf taander, mar ...

CR óm de aanderste deur; ik gun en aander ók wèl wè;

WBD III.4.4:120 'om de andere dag' = om de dag; ook 'om de anderste dag'

Verh.DEN AANDERE - een niet nader genoemd persoon die in het vervolg geciteerd wordt.

Bont ander .... 'den anderen dag' - de eerstkomende/eerstvolgende dag.

Biks 'ANDER' bn.eerstkomend, elders

 

aandere

ww., zw.

WBD III.4.4:315 'anderen' - veranderen

 

aanderhalf

telw.


anderhalf

HvR aanderhalve meens èn ene pèèrdekòp - weinig publiek

FVb daor lópt vur aanderhalve cènt (ook wel m.b.t. plebs)

 

aandermans

vn.

andermans



HvR voejer zuuke vur aandermans gèèt - werken voor een ander

 

aanders

bw.

anders


Vruuger was et ammòl aanders.- Vroeger was alles anders.

CR niks aanders as ... ; zoo ist èn nie aanders;

CR mar wöròm zót ók aanders gaon; aanders gaode mar is ...;

CR agge me naa nòg nie gelêuft, maok ik oe wèl wè aanders wèès;

Kern aanders

DANB ze zòchte niks aanders as gèld

MTW 'aanders, aanderst bw - anders; vruuger waar ut ammòl aanders'

GD05 Vruuger waar dè wèl aanders

 

aanderst

bn

MTW 'aanderst' - bn - andere'



 

aangst

zn.


angst

WBD III.1.4:293 : 'angst' = idem

 

Aantwèrps

MTW Antwerps

MTW 'aantwèrps jaor = drie maanden (de Antwerpenaar overdrijft graag)'

 

aar

tussenw.

WBD naar links (commando voor een paard)

WBD aaróm, (uitsl. Hasselt:) aarewèch - naar links

Bovendien zijn nog in gebruik!'hier' en 'hieróm' - naar links

WNT HAAR (IX) Eigenlijk een voermanswoord in Overijssel, Geld., Ned. +Belg. Limburg, N-Brabant en Zeeland... gebruikelijk om het paard naar links te doen gaan. Etym.: wsch. slechts klanken. Haar/her = herwaarts =

hierheen. Z.a. Zie ook Taalk. Mag.III:56.

 

aarbeezie

zn

aardbei, 'aarbei','èèrbeezie; 'èèrbeezem'



WNT AARDBEZIE - Deftige en wetenschappelijke naam der bekende vrucht van de aardbezieplant, waarvan 'aardbei' de meer gewone en dagelijksche benaming is.

 

aase

zn

as (asch)



WBD askèùl - ashok (bewaarplaats voor as, vaak gelegen onder de bakoven)

K+B d'aasche uitkruie - de overblijvende rommel opruimen (?)

K+B 'Asschewoensdag'

CR öt de aase vant verleeje

CR assekröske

HvR ek val tusse twee stoele(n) èn d'aase - ik kom maar niet verder

HvR ek hèb aatij de aase vur em ötgekroje - het vuile werk voor hem gedaan

MTW 'K-val tusse tweej stoel èn d-aase - Ik kom maar niet verder (heb geen

houvast meer.)

WBD III.3.3:225 'askruisje','assenwoensdag'

Biks 'Aasse' (bij voorkeur in 't mv) Tusse tweej stoele deur in d'aasse valle

Antw. ASS(CH)E en ASS(CH)EN, znw.v. Wordt altijd gebezigd voor 'asch'.

WeijD met gerekte vocaal blz.106 en krt.79)

WNT ASCH, in ouderen vorm ASSCHE, znw., vr.

Bont a,se(n) znw.mv.'aassen' as (cineres). Voor deze mv-vorm vgl. Verdam

Soem. ASCH - ase, znw.vr.... asch is verbrand hout.

 

WNT Het mv. asschen evenals lat. cineres en fr. cendres, niet zelden gebezigd, in collectieven zin zonder eene eigenlijk meervoudige betekenis, soms zelfs als een enkelvoud opgevat.



StB II Petr.2.6 Ende de steden van Sodoma ende Gomorra tot asschen verbrandende...(meervoud)

 

aat - mv. aate

ww., pv.

at, aten


vt. van 'eete'

In den ólòg aate ze veul èèrpel.- In de oorlog at men veel aardappels.

CR Dan aat ie öt de haand. Asse wiese wè ze aate; et kèènd aat goed;

- eete - aat - gegeete

 

aatij, aaltij

bw.


altijd

B aatij


HvR tis aatij wè - 't is altijd wat

Bont bijw., 'aattij', altijd

Biks Aatè - altijd ook: altèd

 

aaw, aawer, aawst

bn.

oud, oude



Btk et hèùs is oud / aaw

en aaw hèùs, aaw schoene/schoen (blz. 48/49)

aawer hèùze, aawer schoene/schoen

krèk den aawe - precies zijn vader

vB aaw hork - oude vrouw

CR Lig nie oover oew schoen te maawe, èn doe naa gaa oew aaw aon.

CR Et zèn goej die nòr de aaw aore ...; ik bèn tien jaor aawer;

CR Ik hèb et nòg nie òn den aawe gevraoge; van et aaw in et nuu;

CR Ze spulde saom van et aaw int nuu; dègge wir den aawe wòrdt;

CR en aaw moonika mòkt ók meziek, as ge mar speule kunt! en aaw vlam;

Kern 'n aauw pêrd; nen aauwen boek

DANB ons aaw hèùs is afgebraand

HvR vant aaw int nuuw speule - de jaarwisseling vieren (met kaarten)

MTW 'Hè heej un gezicht van aaw lappe - Hij ziet er slecht uit.'

MTW 'aawe èn jonge jan - allegaartje, rommeltje'

MTW 'aawesòpper(t) zn - sukkelaar, tobberd'

FVb zen aaw vlam wier aaw poelie en_wier zôo en aaw h*rk

FVb d'aaw - de vrouwelijke ouder; beide ouders

 

aawbèt

zn.


FVb kletskous, grappenmaker

 

aawbètte

kletsen, ouwehoeren, aawmeute

Hij blêef mar zitte aawbètte. - Hij bleef maar zitten kletsen.

aawbètte - aawbètte - geaawbèt

 

aawe

zn.

oude, vader



MTW 'den aawe - Vader'

FVb 'den aawe' - de mannelijke ouder, het gezinshoofd

'd'aaw'- de vrouwelijke ouder

CR 'gij wordt wel wir den aauwe'

WBD III.3.1:26 'een oude', ook: 'oude man, oude mens' = oude man

27 'een oud', ook 'oud mens' = oude vrouw

28 'ouden' = ouden van dagen, ook 'oude mensen, bejaarden'

27

aawer

zn.

ouderdom, leeftijd



iemand van mènnen aawer

FVb ene schôonen aawer - een mooie oude-dag

WBD III.2.2:37 'ouderdom', 'ouder' = leeftijd

Bosch ouwer - leeftijd, ouderdom

EDW ouwer, aauwer - leeftijd (oostnl.)

Biks Aaw(er) bn.zn. - voormalig, oud, leeftijd

Antw. OU(D)ER znw.m. - ouderdom, leeftijd. Hij is van mijnen ouwer.

Goem. OUDER - a:ver, znw.m. - vader of moeder, Fr. parent

Hft 'ouder' voor ouderdom; of in het algemeen voor leeftijd; in beide beteekenissen reeds bij Kiliaan. Z.a.

Verh. OUWER (aawer) m - leeftijd, ouderdom: den aawer hebben - oud genoeg zijn: hij is van mennen aawer - hij is even oud als ik (De Bont).

Bont AAUWER, ouwer, ouderdom, leeftijd.

WNT OUDER (II) zn - 1) ouderdom, leeftijd; 2) ouderdom, hooge leeftijd of langdurig bestaan. Z.a.

 

aawerdom

zn.


ouderdom

CR grèès van den aawerdóm

CR 'van aauwerdom laag te stèèrve'

 

aawers

zn., plur.

ouders


BrSp aawers leere de kènder praote, mar de kènder leere de aawers zwèège

(SV '84) - Als kinderen volwassen zijn, willen ze geen commentaar  meer van hun ouders.

WvM 'De aa is van aawers'

WBD III.2.2:80 'oudershuis' = vaderlijk huis

 

aawerwèts

bn.


ouderwets

K+B 'aawerwetsch'

CR 'aawverwetse'(bis)

CR de miste kasteleins dôope dere sneevel nòg aaltïj aawverwèts;

MTW 'aawerwèts, aawverwèts - ouderwets

CR 'D'r gao niks boven aawverwets'

 

aawlui

zn, plur.

oudelui, ouders

R.J. 'deh hah 'n ons aawlui moeten zien'

WBD III.2.2:66 'oudelui' = ouders

WBD III.2.2:78 'schoonoudelui' = schoonouders

 

aawluuvie

zn.


FVb iemand van de oude stempel

 

aawmeut

zn.

kletser, ouwehoer, aawbet, kletsmajoor



wè zèède toch en aawmeut! - Wat ben je toch een kletsmajoor!

Verh. MEUTEN .... Wie het doet, is een 'meut' of 'ouwmeut'.

Biks Aawmeut zn. kletsmeier, praatjesmaker

 

aawmeute

WW, ZW

kletsen, ouwehoeren, aawbètte



Schaaj tòch èùt meej de geaawmeut! - Hou toch op met dat kletsen.'

— aawmeute - aawmeutte - geaawmeut

WBD III.3.1:42 'smoren en ouwehoeren','(gaan) buurten' = kortavonden

Biks aawmeute: zelfde bet. hebben: aawbètte, aawfiepe, aawoere, kwatse, maawe

Verh. MEUTEN onov.ww - kletsen, gewoonlijk in verbinding met ouw-, vgl. ouwehoeren, Wie het doet, is een 'meut' of 'ouwmeut', wsch. van 'moet' of 'meuj', tante.

Bosch ouwemeute - ouwehoeren, kletspraat verkopen

 

aawwèèvebrôojke

zn.


FVb ? bep. soort 'luxe' broodjes

 

aawwèèveknêup

Knoop die garen overbodig maakt doordat twee delen door de stof heen in elkaar gedrukt worden

WBD 'òwt wèèf' - oud wijf (II:l05l), benaming v.d. verkeerde knoop

FVb drukknoop, bijv. in uniform of kokskleding

FVb knoop, gelegd door een aanknoper, een helper v.d. kettingscheerder; een knoop die te slap werd gelegd en daardoor te vlug losging.

 

abbendaans

zn.


overvloed

FVb bij het rikken: alle dertien slagen

via fr. 'abondance' uit lat. abundantia

 

abbetjoek, appetjoek

bn/zn

getikt, achterlijk o.i.d.



CR hullie moeder is 'unne' abbetjoek

Geen Bargoens; aferesis van h?- bb i.p.v. p(p)?

 

abbetwaar

zn.


abattoir

K+B 'abetwaar'

Van Fr. 'abattre' = neerslaan

 

aboepartaon , aboepertaant

bw.

MTW op stel en sprong



FVb plotsklaps (Fr. à bout portant)

 

abuus

zn.

abuis, vergissing



Ge hèt abuus - je vergist je

HvR ge hègget abuus - u vergist u

CR 'ge het abuus, zôo spraak ie snel'

WBD III.l.4:15 'abuis' = idem 'abuis hebben = zich vergissen

WBD III.1.:4:09 'per abuis' = zonder opzet

korte uu


Bont abuis; Ik heb abüs - ik vergis me

Antw. ABUUS znw.o. - abuis, misslag, misgreep (Fr. erreur, méprise,

abuus hebben of abuus zijn - mis zijn; abuus gaan - de verkeerde weg nemen

 

achtuuremoejer

zn.

Br.Sp. Et is en achtuuremoejer - het is een aoht-uren-moeder



(vB- TT'72) Zo heet in de streek tussen Tilburg en Turnhout maar ook elders in de Kempen de avondschrik; het is een kinderschrik, waarmee men kinderen die 's avonds niet vroeg naar bed willen of, als het donker is nog op straat lopen, bang maakt.

 

adjem

tantième

komt ook voor als 'tjèmtjèm'

Volgens C. Robben de uitspraak van rond 1900.

Verbastering van fr. 'tantième'

 

afbèène

ww., st.


WBD castreren, ook 'lubbe', 'snije' of 'afknèèpe' genoemd

FVb laatste hand leggen aan een gebonden saus of soep

MTW afbinden

— afbèène - bond aaf - afgebónde

met vocaalkrimping in praesens: gij/hij bènt aaf

Antw. AFWIJNEN - afbinden

 

afbeume

ww., zw.


afbomen

WBD afbeume, aafbeume (II:l005) - afbome: de ketting v.d. kettingboom

afwinden; ook wel 'lòsse' genoemd

 

afbieje

ww. st.

afdingen (b.v. bij het kaartspel)



WBD III.3.1:57 'afbiejen', 'afkorten' = afdingen

58 'afbiejen', 'zemelen' = trekken en talmen

59 'afbiejen','afpingelen, afpekelen' = afbieden

afbieje - bój aaf -afgebóje

Goem. AFBIEDEN. afdingen, b.v. op de markt

Antw. AFBIE(D)EN, AFBEE(D)EN - afdingen; iemand afb. -boven zijn bod komen.

 

af bl èève

ww., st.


afblijven

HvR blèèft eraaf! - blijf eraf:

HvR blèèfde raaf ?/! - Blijf je araf ?/!

 

afboestere

ww. zw.

FVb wassen



 

afbraande

ww., zw. afbranden, door brand verloren gaan

K+B die is afgebraand (gezegd v.e. persoon)

DANB óns aaw hèùs is afgebraand

— afbraande - braandde aaf - afgebraand

Als onderwerp wordt vaak de eigenaar van het pand gebruikt.

Goem. AFBRANDEN - avbrane wkw (branden af, afcheabrant).

Antw. AFBRANDEN (met 'zijn') - Door 't verbranden v. zijn huis zijn goed verliezen

Hft. AFGEBRAND noemt men hier en omstreeks iemand, die, door het verbranden

v. zijn huis, zijn goed verloren heeft.

 

afbrènge

ww. onr.


slagen

Ge hègget er goed afgebròcht - Je bent behoorlijk geslaagd

Antw. AFBRENGEN - ontwennen, afleeren: Wacht manneken, ik zal oe die leelijke manieren wel afbrengen.

 

afbuune

ww,zw.

afboenen


WBD (m.b.t. een paard) - roskammen (ook genoemd: 'ròskamme' of 'ròsse')

afbuune - buunde(n) aaf - afgebuund

korte uu

 

afdoen

ww. st.

schoonmaken , plukken



oe neus afdoen

MTW 'K-mot de pèère nog aafdoen - Ik moet de peren nog plukken.'

Antw. AFDOEN - afmaaien, -pikken, -snijden, -plukken, -scheren

 

afdraaje

WW,ZW.

afdraaien



WBD een kalf met hulpmiddelen doen geboren worden, ook 'afhaole' genoemd

— afdraaje - draajde aaf - afgedraajd (geen vocaalkrimping)

Goem. AFDRAAIEN - avdrue, wkw (dröden af, afchedröt). Buiten de woordelijke

beteekenis: iemand zijnen of den teen - (erg vervelen)

 

afdraoge

ww., st.


afdragen, dragen tot het versleten is (een kledingstuk)

WBD III.1.3:l6 'afgedragen' = versleten

- afdraoge - droeg aaf - afgedraoge

Goem.AFDRAGEN, avdru:ge wkw (drug af, afchedru:ge) - iemand/iets naar beneden dragen; van kleederen: kleeren tot het laatste -

 

afdrêûge

geld afhandig maken

lett.: afdrogen

MTW afstraffing geven

WBD III.3.1:67 'afdrogerij' , 'woekerij, woekerwinst' = woeker

WBD III.3.1:195 'afdrogen','affoefelen, aftruitelen, ontfutselen, aftroggen, aftroggelen' = aftroggelen

— afdrèûge - drêûgde(n) aaf - afgedrêûgd (geen vooaalkrimping)

Antw. AFDROOGEN - afdrogen; fig. aframmelen, afranselen; geheel verslaan in 't spel; bedriegen

 

afdunne

ww.zw.


WBD III.1.1:24 'afdunnen' = mager worden

 

affeseere

ww., zw.

opschieten, voortmaken, zich haasten, avanceren

R As ge affeseert, zèèder nog op tèèd

CR Allee, affeseert en bietje! Kom, maak wat voort;

HvR Affeseert en bietje! Ge hèt nògal geaffeseerd;

Bosch agge en bietje affeseert, zèèder op tèèd

affeseere - affeseerde - geaffeseerd

affesere


WBD III.1.2:5 'affeceren' = zich haasten, ook 'spoeien','opschieten'

WBD III.1.4:347 'avanceren' = opschieten

WBD III.4.4:323 'avanceren' = vorderen

Verh. affeseere - opschieten (1:30)

S.G. blz.236 (not. Witters)

Hees van Fr. avancer = opschieten

Bont AVANCEREN - (avveseren) onov. ww. - opschieten.

avanceren, voortmaken, opschieten.

Goem. AVANCEEREN - avansé:re - vooruitkomen, sneller gaan; ook: voorschieten van geld)

Biks affeseere - voortmaken, opschieten

EDW affeseere, avveseere - voortmaken (nbrab)

zie WNT Suppl.I, kol. 2172

 

affeseerkwaast

zn.


FVb witkwast, blokkwast

Bosch affeseerkwast - blokkwast

 

affeseerplèngske

zn, dim.


autoped, step

WBD III.5.2:131 'avanceerplakje' = step, glijer

wsch. geen origineel dialectwoord, maar 'fantasie-metonymia'

 

affeseerschoene

zn. plur.

FVb schoenen waarop men gemakkelijk veel en snel loopt

WBD III.1.3:215 'avanceerschoen' = veel te grote schoen

Hees affeseerschoene (I:30)

Bosch affeseerschoene

 

affeseersteek

zn.

FVb grove steek bij het naaiwerk



Bosch affeseersteek

 

afgang

zn

stoelgang



BrSp as ge òn den afgang zèèt, kèkte nie óp ene keutel (Si '66)- kaartterm: Als je aan het verliezen bent, blijf je maar betalen.

WBD III.1.1:203 'afgang' = uitwerpselen

WNT I:951 AFGANG - 2) stoelgang, ontlasting; concreet: de stof die men bij stoelgang loost; uitwerpsel, ontlasting,

 

afgaon

ww,st.

afgaan; aflopen; ontlasting hebben



hil de buurt afgaon

van oewèègen afgaon - het bewustzijn verliezen

FVb et hèùs is nie afgegaon - niet verkocht (bij openbare veiling)

FVb afgaon as ene gieter - een flater slaan

WBD III.3.1:106 ''afgaan','gegund worden'= gegund worden (v.e. koop)

WBD III.1.1:205 'afgaan' = ontlasting hebben

Antw.AFGAAN - verlaten, verzaken, verloochenen; ook afloopen

Biks AFGAON - afgaan, ontlasting hebben; niet doorgaan v.e.verkoping; z.a.

WNT 1:941 AFGAAN A I l,b ) absoluut gesteld, in bijzondere toepassing. Stoelgang hebben, zich ontlasten. De oorspr. opvatting was 'zich verwijderen en afzonderen, t.w. om aan de natuurlijke behoefte te voldoen

(hd. abtritt).

 

afgeeve

ww., st.


vB smakelijk vertellen;

afstaan, kwijtraken

vB Hij kan et goed afgeeve -

afgeeve - gaaf aaf - afgegeeve

in praesens vocaalkrimping: gij/hij gift aaf

Verh. AFGEVEN - afstaan, meestal in 'moeten afgeven' - kwijtraken, vooral gezegd van gestorven kinderen: 'Ik heb er twee af moeten geven'.

Goem. AFGEVEN - afchéve of afjéve: Nen brief - ; iets goed - = op handige wijze doen.

 

afgelaoje

bn.

volgeladen



vB afgelaoje zèèn - te diep in het glaasje gekeken hebben (TT 170)

FVb stomdronken

SN hij ha zoveul ingenoome dettie afgelaoje töskwaam (271006)

 

afgenaojeg

bw

ongenadig, erbarmelijk



K+B 'de loonen zijn er ook afgenaojig leeg'

 

afgespanne

bn

ontriefd, gedallaast, 'opgezadeld'



Ak menen bril nie bij/hèb, zèèk afgespanne.-

Als ik mijn bril niet bij me heb, ben ik ontriefd.

FVb Meej den dieje, daor bènde meej afgespanne - ...mee opgezadeld

 

afgetrokke

bn

WBD door veelvuldig zogen vermagerde zeug heet in de Hasselt zo



Antw. AFGETROKKEN bvw. - bij landb.: afgemolken, geene melk meer gevende:

ook gezeid van brood dat tusschen korst en kruim afgebersten is.

 

afgezèt

vd.


MTW afgezèt koome - komen afzetten, overkomen, aankomen

 

afhaole

ww., zw.

afhalen


WBD een kalf met hulpmiddelen doen geboren worden, ook 'afdraaje' genoemd

WBD afhaoler - degene die het leer van de droogstokken haalt als het

voldoende gedroogd is (II 641)

WBD III.2.3:44 'afhalen' = de tafel afruimen

afhaole - hòlde aaf - afgehòld

ook in praesens vocaalkrimping: gij/hij hòlt aaf

Goem.AFHALEN - avu:le wkw (ölden af, afchölt) - van boven naar beneden halen

een pak op de post gaan - ; De dokter heeft het kind moeten afhalen.

 

afhèène

ww,zw.


WBD afrasteren (Hasselts, evenals 'afmaoke')

afhèène - hènde aaf - afgehènd

ook in praesens vocaalkrimping: gij/hij hènt aaf

 

afhèffe

ww., zw.

afheffen (b.v.van kaarten); het er afbrengen

hij heeget er goed afgehèft - hij heeft het er goed afgebracht (TT 171 )

WBO (III.3.2:171) afhèffe of hèffe = couperen (van kaarten)

afhèffe - hèfte aaf - afgehèft

Biks AFHÈFFE het er afbrengen; z.a.

WNT AFHEFFEN ... De kaarten afheffen: voor het rondgeven eenige kaarten

van het spel aflichten om die onderaan te leggen. (couperen)

- In de Betuwe en de Bommelerwaard wordt 'het er af heffen' gebezigd

voor 'het er af brengen, verrichten'. Zie ook v.d.Water (Bommelerwaard)

vdWater 't er goed, slècht afhèfte- iets goed of slecht volbrengen.

Bont zw.ww.tr. en intr. zegsw. et er goewd / slaecht afheffe. - het er goed / slecht afbrengen.

 

afkaaje

ww., zw


FVb afbreken

 

afkèèke

ww., st.

afkijken, aanzien, geduld hebben

MTW 'We zun de zaok nog mar as èfkes afkèèke - 'We zullen de zaak nog maar even aanzien.

WBD III.l.l:236 'afkijken'= afloeren, bespieden

Biks afkèèke - afwachten, nader bekijken

 

Afknèèpe

ww., st.

WBD III.3.1:253 'afkleppen', 'uitroepen' = bekendmaken

WBD castreren, ook 'lubbe', 'afbèène' of 'snije' genoemd

afknèèpe - knêep aaf - afgekneepe

in praesens vocaalkrimping: gij/hij knèpt aaf

 

1   2   3   4


Dovnload 388.07 Kb.