Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Zoom. Opgerolde chromosomen zijn goed zichtbaar onder een lichtmicroscoop. Legende bij de figuren a-e

Dovnload 208.37 Kb.

Zoom. Opgerolde chromosomen zijn goed zichtbaar onder een lichtmicroscoop. Legende bij de figuren a-e



Pagina4/4
Datum12.03.2017
Grootte208.37 Kb.

Dovnload 208.37 Kb.
1   2   3   4






 

 





Chromosomes

http://en.wikipedia.org/wiki/Category:Chromosomes

Wikipedia



  • Chromosome abnormalities

A

  • AZF1

  • Allosome

  • Autosome

C

  • Centromere

  • Chromatid

  • Chromosomal duplication

  • Chromosomal inversion

  • Chromosomal translocation

  • Chromosome 1 (human)

  • Chromosome 10 (human)

  • Chromosome 11 (human)

  • Chromosome 12 (human)

  • Chromosome 13 (human)

  • Chromosome 14 (human)

  • Chromosome 15 (human)

Chromosome 16 (human)

Chromosome 17 (human)

Chromosome 18 (human)

Chromosome 19 (human)

Chromosome 2 (human)

Chromosome 20 (human)

Chromosome 21 (human)

Chromosome 22 (human)

Chromosome 3 (human)

Chromosome 4 (human)

Chromosome 5 (human)

Chromosome 6 (human)

Chromosome 7 (human)

Chromosome 8 (human)

Chromosome 9 (human)

Chromosome regions

Chromosome


 

 


D

  • Derivative chromosome

  • Dyad (biology)

G

  • G banding

H

  • Human -globin locus

I

  • Isochromosome

K

  • Karyotype

L

  • Lampbrush chromosome

  • Locus (genetics)

M

  • Marker chromosome

R

  • Ring chromosome

S

T

  • Telomere

X

  • X chromosome

Y

  • Y chromosome









 

 

 



tsjok45

Aug 17, '07

Te veel chromosomen

Een afwijkend aantal chromosomen is nadelig voor de vermenigvuldiging van cellen. Dit constateren Amerikaanse onderzoekers onder leiding van Eduardo Torres na onderzoek op gemanipuleerde gistcellen. Ze publiceren hierover in het tijdschrift Science (17 augustus).Gistcellen die te veel chromosomen hebben, maken meer eiwitten aan dan cellen met een normaal chromosomenaantal en verbruiken daardoor veel energie. De onderzoekers denken dat de vermenigvuldiging hierdoor negatief wordt benvloed.

Het is waarschijnlijk dat bij menselijke cellen met een afwijkend aantal chromosomen (zogeheten aneuploidiehetzelfde optreedt.

Celkweken met bindweefsel van mensen met het syndroom van Down toonden aan dat celdelingen daar langzamer optreden dan bij weefsel van anderen. Het syndroom van Down wordt veroorzaakt door aneuploidie: mensen met Down hebben chromosoom 21 in drievoud. Normaal zitten in menselijke cellen van elk chromosoom twee exemplaren.Foute cellen delen slechter, dat klinkt logisch. Het rare is dat kankercellen ook meestal aneuploide zijn.

En die vermenigvuldigen te snel. Juist in de afwijkende chromosoomaantallen zien sommige wetenschappers de sleutel voor de ongebreidelde groei van bepaalde tumoren. Verder onderzoek moet aantonen hoe kankercellen de negatieve effecten van aneuploïdie te boven komen en zelfs omkerenhttp://www.the-scientist.com/news/home/53488/









Jun 4, '07 Trends in breuken/Zoogdierevolutie versneld http://noorderlicht.vpro.nl/artikelen/23294952/ Links °"Het einde van het begin - Mens heeft nog minder genen", Noorderlicht nieuwsbericht, 22 oktober 2004. ° 'Kip geeft code prijs - Pluimvee heeft evenveel genen als wij' Noorderlicht nieuws, 8 dec 2004 °'Menselijk genoom nu 'echt' volledig in kaart - HUGO-consortium publiceert in Nature, Celera in Science', Noorderlicht nieuws, 12 februari 2001 °"DNA labrat in kaart -
plattegrond van ingredi
enten en recepten", Noorderlicht nieuwsbericht 2 april 2004 °'Van muis en mens - DNA labmuis in kaart', Noorderlicht nieuws, 5 december 2002 Het computerprogramma Evolution Highway is hier te vinden.

sluit dit venster  Het menselijk genoom bevat 3 miljard baseparen, of letters: A, C, T en G. 

Vergelijkend onderzoek aan het DNA van acht soorten zoogdieren laat zien dat chromosomen bij voorkeur op hele bepaalde plekken breken. Die breekpunten kunnen wel eens een sleutelrol spelen bij het ontstaan van kanker. Bovendien ontdekten de onderzoekers dat zoogdieren een extra evolutionaire groeispurt hebben gemaakt sinds het uitsterven van de dinosauriers.

U dacht dat de evolutie subtiel was? Met hier en daar, eens in de miljoenen jaren, een kleine mutatie in het DNA, als ware het een spellingshervorming in het erfelijk materiaal? Vergeet het maar. Chromosomen pakken dat heel anders aan. Stukken DNA verwisselen van plaats in het chromosoom, of, nog woester, verhuizen integraal van het ene naar het andere chromosoom. 

Lange tijd werd gedacht dat dat evolutionaire knip- en plakwerk tamelijk willekeurig was. Chromosomen braken dan eens hier, dan eens daar, was het idee. Uit vergelijkend onderzoek aan het DNA van acht verschillende zoogdieren - mens, muis, rat, kip, kat, hond, paard en koe - blijkt dat de breekpunten in het DNA verre van willekeurig zijn.

25 Onderzoekers uit de Verenigde Staten, Singapore en Frankrijk hielden elk het genoom van een ander dier tegen het licht, en vergeleken dat met het genoom van de mens. De Nederlandse Annelie Everts-van der Wind, onderzoekster aan de Universiteit van Illinois, boog zich over het erfelijk materiaal van de koe, en cordineerde samen met Harris Lewin, Bill Murphy en Denis Larkin de internationale inspanning om alle puzzelstukjes bij elkaar te krijgen. "Het was vooral veel bellen en e-mailen," herinnert Van der Wind zich het afgelopen jaar. "Het is voor het eerst dat de complete genomen van meerdere soorten zoogdieren met elkaar vergeleken wordt," vertelt Van der Wind. "Tot nu toe werden soorten namelijk twee-aan-twee vergeleken. De muis met de mens, of de mens met de rat, drie soorten waarvan het genoom gedetailleerd in kaart is gebracht."

Van lang niet alle bestudeerde dieren was het genoom zo uit den treure bekend als dat van mens, muis en rat, licht Van der Wind toe, maar de grove landkaarten die er wel waren bleken gedetailleerd genoeg om een vergelijking te kunnen maken. De volledige DNA-volgorde van de kip kwam helaas net iets te laat - december 2004 - om bij het onderzoek betrokken te worden. "We waren toen al op de helft van het onderzoek", aldus Van der Wind. En hoewel de precieze DNA-volgorde van de hond bij het begin van het onderzoek wel bekend was, mochten de onderzoekers het niet gebruiken omdat de resultaten nog niet in een wetenschappelijk tijdschrift gepubliceerd waren. Ook de hond moest het dus doen met een uittreksel.

Bij de onderzochte dieren blijken de chromosomen bij voorkeur op vastomlijnde plaatsen te breken - alsof er een stippellijntje op het genetisch materiaal staat met een schaartje erbij. Hier knippen. Waarom het DNA juist daar in stukken breekt en niet ergens anders, is onduidelijk. "Ja, dat is natuurlijk de grote vraag," lacht Van der Wind.

De chromosomen breken bovendien bij voorkeur op plaatsen waar de gendichtheid het grootst is. Gemiddeld zitten er twaalf genen - coderende stukjes DNA - in een miljoen baseparen, rond de breekpunten zijn dat er achttien.

Een flink aantal van die breekpunten wordt er bovendien van verdacht een rol te spelen bij het ontstaan van kanker bij de mens. Maar om daar zeker van te zijn, is het wachten op de volledige DNA-volgordes van alle onderzochte soorten.

De onderzoekers maakten bij hun analyse gebruik van een computerprogramma, de 'Evolutie Snelweg' geheten. Daarmee ontdekte Bill Murphy bovendien dat sinds het verdwijnen van de dinosauriërs, 65 miljoen jaar geleden, de zoogdierevolutie flink versneld is. Waar voordien zoogdierchromosomen elke miljoen jaar 0,11 tot 0,43 keer braken, gebeurde dat na de verwoestende meteoriet twee tot vijf keer zo vaak. Zoogdieren evolueerden in de tijd na de dino's dus extra snel. Alsof de zoogdieren halsoverkop de vrijkomende plekken in het leefmilieu opeisten.Annelie Everts-van der Wind is voorlopig tevreden. Het artikel dat deze week in Science verscheen, is tevens het laatste hoofdstuk van haar proefschrift, waar ze eerder dit jaar op promoveerde. En dat gebeurt niet vaak, zegt ze, zo'n Sciencepublicatie. "Het is moeilijk om in ons vakgebied tot de voorhoede door te dringen." Het is nu in ieder geval gelukt. (Jacqueline de Vree)

sluit dit venster

Het complete genoom van de muis werd in december 2002 in kaart gebracht.

 

sluit dit venster

 

Ill: Nadya Ruvinskaya.  William Murphy et al, 'Dynamics of mammalian chromosome evolution inferred from multispecies comparative maps', in: Science, 22 juli 2005.



 








 
1   2   3   4

  • Te veel chromosomen Een afwijkend aantal chromosomen
  • Gistcellen
  • menselijke cellen met een afwijkend aantal chromosomen (zogeheten aneuplo i die )
  • Verder onderzoek moet aantonen hoe kankercellen de negatieve effecten van aneuplo ï die te boven komen en zelfs omkeren
  • Trends in breuken/Zoogdierevolutie versneld
  • Menselijk genoom nu echt volledig in kaart - HUGO-consortium publiceert in Nature, Celera in Science, Noorderlicht nieuws, 12 februari 2001
  • Van muis en mens - DNA labmuis in kaart, Noorderlicht nieuws, 5 december 2002 Het computerprogramma Evolution Highway is hier te vinden.
  • Dynamics of mammalian chromosome evolution inferred from multispecies comparative maps

  • Dovnload 208.37 Kb.