Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Zotte Charlotte Een keizerlijk drama van Patrick Bernauw Bekroond met Provinciale Paul de Mont Prijs voor Toneel 1994 Een uitgave van De Scriptomanen vzw

Dovnload 316.31 Kb.

Zotte Charlotte Een keizerlijk drama van Patrick Bernauw Bekroond met Provinciale Paul de Mont Prijs voor Toneel 1994 Een uitgave van De Scriptomanen vzw



Pagina1/4
Datum22.05.2018
Grootte316.31 Kb.

Dovnload 316.31 Kb.
  1   2   3   4


Zotte Charlotte

Een keizerlijk drama van
Patrick Bernauw
Bekroond met Provinciale Paul de Mont Prijs voor Toneel 1994

Een uitgave van
De Scriptomanen vzw


Een uitgave van
De Scriptomanen vzw

OPVOERINGSRECHT VLAANDEREN


Dit werk mag in Vlaanderen slechts opgevoerd worden nadat aan volgende voorwaarden is voldaan:


  1. Schriftelijke toelating van:


De Scriptomanen vzw

Patrick Bernauw, Brusselbaan 296, 9320 Erembodegem

patrick.bernauw@skynet.be

tel/fax 053/78.30.10


  1. Betaling van de auteursrechten aan S.A.B.A.M., Aarlenstraat 75-77 te 1040 Brussel.

Men is volgens de Auteurswet strafbaar als men gebruik maakt van gekregen, gehuurde, geleende op gekopieerde boekjes.


Wanneer men niet voldoet aan de hier opgesomde voorwaarden, worden de geldende auteursrechten met 100% verhoogd.


Dit stuk werd nog niet gecreëerd.

WOORD VOORAF:

Het stuk speelt zich af in 1927 en, in terugblik: vanaf ca. 1860. Kostuums net als decorelementen en rekwisieten zijn gestileerde reminiscenties aan deze periode. Net zoals de muziek die in het stuk gebruikt wordt, en waarvan de banden en/of de partituren bij vzw de Scriptomanen (vragen naar Patrick Bernauw) verkrijgbaar zijn, líjken zij alleen maar op het historische origineel, zijn zij er vervormde echo's van.


DECOR:

De achterwand wordt bijna geheel in beslag genomen door een monumentale kleerkast met doorzichtige (toneel)gordijnen in plaats van deuren - doorzichtig omdat hierop de mogelijkheid moet bestaan een schaduwspel op te voeren. Schuin links voor deze kleerkast, op het podium, bevindt zich een piano. Schuin rechts, steeds op dezelfde plaats, zullen allerlei attributen geplaatst worden. Naar de ruimte op het podium, begrensd door de kleerkast, de piano en de plaats voor de attributen, zal in de tekst verwezen worden als naar 'het speelvlak'. Vóór het podium, eventueel iets lager, op een soort voortoneel, bevindt zich links ten opzichte van de piano een bed op wieltjes. Schuin rechts op dit voortoneel staat een stoel.


ROLVERDELING:

De stokoude 'Zotte Charlotte', ex-Keizerin van Mexico.

De 'Jonge Charlotte', haar meer dan een halve eeuw jongere versie.

Maxime Weygand, een generaal van het Franse leger, zestig jaar: de zoon die zij volgens de historici nooit zou gehad hebben.

Maximiliaan van Oostenrijk, haar echtgenoot.

De Mexicaan, tevens pianist.



Mathilde, haar gezelschapsdame.
Een meid, die ook alle vrouwelijke nevenrollen voor haar rekening neemt.

Een knecht, die ook alle mannelijke nevenrollen voor zijn rekening neemt.


In een soort proloog, nog voor het eigenlijke stuk begint, en nadat het plotseling donker is geworden in de zaal, schuiven de toneelgordijnen open op de vervormde muziek van 'Toréador' die elders in het stuk ook gebruikt wordt. Het licht gaat aan op het podium en kort nadat de toneelgordijnen zijn opengeschoven, schuiven de gordijnen van de kleerkast open en zien we daarin een aantal uniformen en kleren hangen die in het stuk gebruikt worden. Op de muziek van 'Toréador' komen de meid en de knecht vrolijk meefluitend op, in de kleerkast, nemen een kostuum mee en 'showen' dat op het speelvlak als heuse modellen, waarna ze vrolijk fluitend weer in de kleerkast duiken om een ander kostuum te showen, en zo gaat dit een aantal keren door, tot ze ten slotte in de kleerkast verdwijnen, de gordijnen van de kleerkast dichtgeschoven worden, de muziek uitgaat en uiteindelijk ook het licht uitgaat.

EERSTE TAFEREEL
Licht fade in op het speelvlak en het voortoneel. De Mexicaan zit achter de piano en speelt een trage, slepende versie van de French Cancan - morbide treurmuziek. In het bed ligt Zotte Charlotte opgebaard onder een wit laken, het gezicht naar Maxime Weygand gekeerd, die naar haar kijkt, een bloem in de hand. Hij staat schuin rechts achter de stoel, op het voortoneel. Aan het hoofdeinde van haar bed bevinden zich een priester, die gebeden prevelt, haar gezelschapsdame Mathilde en een Edeldame. De beide vrouwen huilen zachtjes, maar de Edeldame lijkt alvast meer in beslag genomen door de knappe verschijning van Maxime dan door haar verdriet.

MAXIME Hier sta ik dan opnieuw, in Brussel.


DAME (stoot Mathilde aan, fluisterend) Hebt u hem al gezien?
MATHILDE (snikkend) Wie?
DAME Die knappe vent daar!
MATHILDE (door haar tranen heen) Maxime Weygand...
DAME De oorlogsheld? (als Mathilde niet reageert:) Van wie gezegd wordt dat hij...?


MAXIME Hier sta ik dan opnieuw in Brussel, om als afgevaardigde van Frankrijk de vrouw te begraven die beweerde mijn moeder te zijn. (wendt zich tot het publiek:) Ik had thuis, in mijn familiekring, mijn zestigste verjaardag horen te vieren. (wendt zich weer tot het 'lijk':) Maar hier sta ik dan opnieuw in Brussel, het is hartje januari en tegen de loden hemel tekenen zich zwarte automobielen af, en zwarte jassen en mantels van een handjevol rouwende mensen. (wendt zich tot het publiek:) 'Soms lijkt de geschiedenis geschreven te worden door een geschifte schrijver, die allerlei wrede grappen uithaalt met zijn personages,' zei mijn meester aan het lyceum Louis Le Grand ooit. Dit moet één van die wrede grappen zijn. Ik ben naar Brussel gekomen, naar mijn geboortestad, om de vrouw te begraven die mijn moeder beweerde te zijn, op de dag van mijn zestigste verjaardag.
DAME (tot Mathilde, gedempt) Hier, aan de Boulevard de Waterloo, in het huis met het nummer 59...?
MATHILDE Ja?
DAME Hier zou hij toch geboren zijn, nietwaar?
MATHILDE Sssht!
MAXIME (gaat naar het bed:) En hier ga ik nu, deemoedig, te voet, achter de indrukwekkende lijkkoets van de Keizerin van Mexico, die beweerde mijn moeder te zijn.
DAME Zesentachtig is ze geworden...
MAXIME En van al die vele, eindeloze jaren heeft ze er zestig doorgebracht in waanzin.
DAME Een mensenleven lang.
MAXIME (blijft staan voor het bed) Míjn leven lang. Eerst in haar buitenverblijf in Italië, het vervloekte Miramar. Daarna in Laken. Vervolgens in Tervuren. Ten slotte in Boechout bij Meise.
DAME Zotte Charlotte.
MATHILDE Sssht!
DAME Zo noemde men haar toch al in Tervuren?
MAXIME De Keizerin van Mexico...


DAME Zotte Charlotte.
MATHILDE Sssht!
MAXIME (terwijl hij de bloem op haar bed legt, voor zichzelf:) Misschien onbewust heeft ze de waanzin verkozen boven de bittere smaak van de nederlaag. Voor de eerste en tegelijk voor de laatste keer in haar leven heeft ze haar kasteel van Boechout verlaten... Nauwelijks een handjevol dagen nadat ik haar daar voor de eerste en laatste keer van mijn leven heb bezocht... Zotte Charlotte heeft Boechout verlaten met de pracht en de praal van een vervlogen eeuw. (tot het publiek, terwijl hij zijn plaats weer inneemt:) Niemand weet waarvan zij al die jaren heeft gedroomd, wat ze al die tijd wérkelijk dacht en voelde.
MATHILDE (fluisterend:) Als Doornroosje in een diepe winterslaap verzonken in een betoverd kasteel, een sprookjeskasteel.
DAME Wat zegt u?
MATHILDE Zelfs al waren haar ogen open, dan nog sliep ze...
MAXIME Reddeloos verloren gelopen in de doolhof van haar geest.
MATHILDE Verdwaald in de geheimen en de mysteries van een vervlogen tijdperk, zonder automobielen, toen Mexico nog een keizerrijk was en de wereld nog geen Grote Oorlog had gekend.
DAME Wat zegt u?
MATHILDE Ook tijdens de oorlog is ze op Boechout gebleven. Haar gebied werd door de Duitse bezetters gerespecteerd als dat van de Oostenrijkse aartshertogin die zij óók nog steeds was.
MAXIME Aartshertog Maximiliaan van Oostenrijk was haar echtgenoot geweest, en zijn broer was niemand minder dan de Oostenrijkse keizer Frans Jozef.
DAME Heeft Zotte Charlotte de kanonschoten dan niet gehoord?
MATHILDE Ik weet het niet.


DAME Heeft zij van haar trouwe bedienden dan niet vernomen dat haar geboorteland België in oorlog was met het land van haar geliefde Maximiliaan?
MATHILDE Ik weet het niet.
DAME Heeft men dat aan een Belgische prinses, aan een voormalige Keizerin van Mexico, aan een Oostenrijkse hertogin niet durven vertellen?
MAXIME Ik weet het niet.
DAME Maar u was toch haar Gezelschapsdame?
MATHILDE De laatste jaren van haar leven, ja...
DAME Wel dan?
MATHILDE Zou Zotte Charlotte het begrepen hebben?
MAXIME Ik weet het niet.
DAME (richt de blik op Maxime:) Het is allemaal zo vreemd...
MAXIME Ik hoor het volk in de straten van Brussel fluisteren over Zotte Charlotte... en over mij.
De Edeldame staart hem nu onbeschaamd aan, en hij staart terug.
MAXIME Sommige mensen staren mij zo vreemd aan. Alsof ik écht haar zoon zou zijn.
DAME (stoot Mathilde aan:) De zoon van Charlotte en Maximiliaan!
MAXIME Een Belgische prins, de kleinzoon van koning Leopold I.
DAME Een mogelijke Oostenrijkse troonopvolger!
MAXIME De zoon van een keizerlijk paar dat gedurende slechts een handvol jaren heerste over het verre Mexico....
DAME Hij heeft haar toch bezocht, hé?
MATHILDE Eén keer...

DAME Iedere eerste zondagavond van de maand, heb ik gehoord!


MATHILDE Men zegt zo veel...
MAXIME (bitter, tot het publiek, wijzend naar de Edeldame:) Wat weet zíj ervan? Zij weet niks!
DAME Oeioei... Zou hij mij verstaan hebben? Waarom kijkt hij zo kwaad? Ik heb toch niks verkeerds gezegd?
MAXIME Ik weet niks! Niks over mijn vader en zelfs niks over mijn moeder! Alles is mogelijk! Ik werd geboren uit onbekende ouders! Ik ben mijn eigen voorouder! Ik ben hier alleen maar als afgevaardigde van de Franse republiek, om de laatste eer te betuigen aan een Belgische prinses, een voormalige Mexicaanse keizerin!
DAME Hij volgt de begrafenisstoet toch maar mooi naar de kerk van Laken!...
MAXIME Ik hoor de mensen fluisteren... En wat heb ik écht met haar te maken? Niks!... Niet met deze Keizerin van Mexico, niet met Zotte Charlotte! (schreeuwt het uit:) Niks! Ik heb helemaal niks met haar te maken! Niks! Helemaal niks!
Licht en muziek fade out.
TWEEDE TAFEREEL
Fade in: licht op het bed van Zotte Charlotte, waarop die nu echter ligt te slapen onder een deken. Aan het hoofdeinde, weerszijden van haar bed, zitten Mathilde en de Mexicaan, op een stoel. Het bed is zo opgesteld dat Zotte Charlotte niet kan zien wat zich in de kleerkast afspeelt.

MATHILDE De Keizerin slaapt.


MEXICAAN De Keizerin droomt.

MATHILDE Dat doet ze al jaren.


MEXICAAN Slapen.
MATHILDE En dromen.


ZOTTE C. Mijn lieve vriendin Eugénie!
MATHILDE Slaap zacht, Majesteit.
MEXICAAN Droom zoet.
ZOTTE C. L'Impératrice Eugénie de la France!

MATHILDE Dat doet ze al jaren.


MEXICAAN Waarvan zou ze dromen, Mama Carlotta?
MATHILDE Zo werd ze in Mexico genoemd, nietwaar?
MEXICAAN Mama Carlotta...
MATHILDE In Boechout bij Meise noemen ze haar Zotte Charlotte.
MEXICAAN Waarvan zou ze dromen?
MATHILDE Van het leven dat ze leidde?
MEXICAAN Het was niet het leven dat ze droomde.

ZOTTE C. Maar in de tijd waarin ik nu leef, ben ik misschien beter af vèr van de wereld.

MATHILDE Altijd dezelfde dromen. Al jaren.
MEXICAAN Van Keizerin Eugénie van Frankrijk.
ZOTTE C. Mijn lieve vriendin Eugénie!
MATHILDE Zij is al lang dood...
MEXICAAN Ze droomt van de brieven die ze schreef in alle talen van de beschaafde wereld.
ZOTTE C. Mijn lieve vriendin Eugénie!
MATHILDE In alle dode talen.
De kleerkast klapt open en daarin zit, als in een poppenkast, Keizerin Eugénie.


EUGENIE Hoe minder men bezit, hoe minder men heeft te verliezen.
ZOTTE C. Ik weet niet wat ik van de toekomst nog mag verwachten, mijn lieve vriendin Eugénie!
MATHILDE Zij droomt van haar lieve vriendin Eugénie.
MEXICAAN De keizerin van Frankrijk.
MATHILDE Al lang dood. Al jaren.

ZOTTE C. Maar als de wereld weer normaal zal worden...


EUGENIE Ik geloof zeker dat ooit die dag zal komen...
ZOTTE C. Ook zonder dat ik daar enige verwachtingen bij koester...
EUGENIE Wat dan, Charlotte?
MATHILDE Wat dan, Mevrouw?
MEXICAAN Wat dan Majesteit?
ZOTTE C. Dan zal, Eugénie, le Grand Max weer een hoge positie bekleden!
EUGENIE Ah... le Grand Max!
MEXICAAN Ah... Emperador Maximilien!
MATHILDE Zij ijlt.
MEXICAAN Zij droomt.
MATHILDE Dat doet ze al jaren.
EUGENIE Ze is al lang dood.
ZOTTE C. Zíj is al lang dood!
MATHILDE Ze droomt van le Grand Max.
MEXICAAN Hij is al lang dood.


MATHILDE Al jaren.
MEXICAAN Maar toch droomt ze nog steeds...
MATHILDE Ze droomt...

ZOTTE C. Dat hij weer zal regéren! Want daarvoor is hij geschapen!


EUGENIE De Voorzienigheid...
ZOTTE C. (gaat rechtop zitten, schreeuwt waanzinnig naar het publiek, de ogen open:) ... heeft hem alle deugden geschonken om een volk gelukkig te maken!
De poppenkast in de kleerkast sluit. Mathilde drukt Zotte Charlotte liefdevol en voorzichtig terug achterover in bed.

ZOTTE C. Hij komt!


MATHILDE Wie komt er dan, Mevrouw?
ZOTTE C. (wijzend met trillende vinger, vol ontzag:) Híj!
Een dokter komt op het voortoneel en neemt plaats op de stoel. Terwijl Mathilde Zotte Charlotte probeert rustig te krijgen en achterover te drukken op het bed:
DOKTER (tot Mathilde, rustig informerend) Is de toestand kritiek?
ZOTTE C. Hij komt!

DOKTER Over wie heeft ze het?


ZOTTE C. Hij is altíjd gekomen...
DOKTER Wie bedoelt ze?
ZOTTE C. Le fils de père et mère dont les noms sont ignorés du déclarant!
DOKTER Over wie heeft ze het?
ZOTTE C. Hij komt!

DOKTER De Dood? Bedoelt ze de Dood?


MEXICAAN Ze bedoelt hém!
MATHILDE Keizerin Charlotte is stervende...

MEXICAAN De eerste zondagavond van de maand, altijd om dit uur!


ZOTTE C. Hij is àltijd gekomen!
DOKTER Keizerin Charlotte is stervende... Het moet de Dood dus wel zijn...
ZOTTE C. Mijn leven! Mijn àlles! Mijn zoon! Maxime!
DOKTER Maxime?

MATHILDE Maxime.


DOKTER Haar zoon?
MEXICAAN Haar zoon.
DOKTER Dat bestaat niet!
ZOTTE C. Zij die beweren dat hij niet bestaat, moeten er de Brusselse archieven van de Burgerlijke Stand maar eens op nakijken!
DOKTER Pardon?
MATHILDE Daar bewaren ze zijn geboorte-akte.
Zotte Charlotte komt recht en luistert ingespannen. Buiten lijkt een koets voorbij te rijden. Ratelende wielen, snuivende paarden. Ook de dokter staat op, luisterend.
ZOTTE C. Hij komt! Ik verwacht hem!
MATHILDE Ze verwacht hem al zo lang...
ZOTTE C. Eerst zal ik het snuiven van zijn automobiel horen, dan zijn voetstappen op het grint...
MATHILDE Breed, zwaar, mannelijk.

ZOTTE C. Hoor je ze al?


DOKTER (gaat zitten) Bestaat niet...
ZOTTE C. Hóór je ze al?

MEXICAAN Nog niet, mevrouw.


ZOTTE C. Hij heeft de martiale pas van een militair.
MEXICAAN Hij ís een militair.
ZOTTE C. Hém zullen ze niet voor het vuurpeloton slepen.
MEXICAAN Hém niet.
ZOTTE C. Hij zou het niet laten gebeuren... (tot de Dokter:) Hoor je hem al?
DOKTER Ik hoor niks.
MEXICAAN Nog niet, mevrouw.
Charlotte tuurt ingespannen de zaal in. We horen kraaien krassen.
ZOTTE C. (tot de dokter) Zie je hem al?
DOKTER (staat op, staart de zaal in) Ik zie alleen de loodgrijze lucht.
MATHILDE (staart de zaal in) Ik hoor de kraaien krassen...
DOKTER Raven... Ik zie de raven al boven dit betoverde kasteel... (gaat zitten) De witte raven des doods...
MEXICAAN (staart de zaal in) Ze vliegen in cirkels.
MATHILDE De vogels des doods wachten af...
DOKTER Ze verwachten hààr...
ZOTTE C. Ik verwacht hem...
DOKTER (tot het publiek) Boven haar betoverde kasteel van Boechout bij Meise, waar ze haar dagen zoek maakt met wachten...

ZOTTE C. Vérwachten... Want hij kómt!

MATHILDE O ja, mevrouw.


MEXICAAN Hij komt!
ZOTTE C. (ingespannen turend:) Bij helder weer kun je de toppen van de Popocatepetl of de Istacchuatl zien...
DOKTER Waarover heeft ze het?
MEXICAAN Mexico.
ZOTTE C. Vulkanen die rusten onder de eeuwige sneeuw...
MEXICAAN Haar paleis in Mexico.
ZOTTE C. Wij woonden in het paleis van Chapultepec...
MEXICAAN ... waar ooit nog Keizer Montezuma heeft verbleven...
ZOTTE C. Bloeiende lianen die zich van boom tot boom slingeren...
MEXICAAN Ze boden beschutting aan kleurrijke zwermen kolibri's en vlinders.
ZOTTE C. Mexico...
MATHILDE Ze hebben het over Mexico.
ZOTTE C. Mijn ogen zijn niet meer zo best, ik kan hem nog niet zien...
DOKTER (staat op, spottend) Maar hij komt?

ZOTTE C. Mathilde, nom de dieu! (tot zichzelf:) Of was het Thérèse?


DOKTER (spottend) Maria-Hendrika?
ZOTTE C. Was het Eugénie?
MATHILDE Het is Mathilde, Majesteit! Om u te dienen!


ZOTTE C. Koffie, koekjes en twee suikerklontjes!

MATHILDE Jawel, Majesteit!


Mathilde gaat af in de coulissen. Licht fade out.
DOKTER Koffie, koekjes en twee suikerklontjes?
MEXICAAN (alsof dit alles verklaart:) Hij komt.
ZOTTE C. O ja!
De Dokter gaat hoofdschuddend af.
ZOTTE C. (alsof het een gecodeerde boodschap is, tot de Mexicaan:) De Geboorte van Maxime!
De Mexicaan draait het bed zo dat Zotte Charlotte naar de kleerkast kan kijken. Daarna neemt hij plaats achter de piano.
DERDE TAFEREEL
De gordijnen van de kleerkast gaan open en daarin zit, bij een wieg, de Jonge Charlotte. De Jonge Charlotte neemt uit de wieg een pop (baby). Ze wiegt de pop in haar armen.

ZOTTE C. Boulevard de Waterloo, numéro 59! In dat huis werd hij gevonden.


JONGE C. Maxime, schoon kind...
ZOTTE C. Drieëntwintig januari 1867. Aangegeven op de Burgerlijke Stand door een dokter... Franse dokter...
MEXICAAN Le docteur Louis...
ZOTTE C. Louis... Laussedat, précisement! Accoucheur agé de cinquante sept ans, domicilié rue des Comédiens, numéro 59. (lacht) Rue des Comédiens, ohlala!


De Mexicaan begint weer de trage, slepende versie van de French Cancan te spelen. De Jonge Charlotte legt de pop eerst zorgzaam in de wieg, komt uit de kleerkast, begint vervolgens eerst traag en onzeker, maar dan steeds zelfverzekerder te zingen en te dansen op het speelvlak. De muziek gaat steeds sneller, en de Jonge Charlotte begint steeds uitbundiger te zingen en zwieriger te dansen.
JONGE C. (ZINGEND)

Rue des rue des Comédiens-diens,

Rue des Comédiens-diens,

Rue des Comédiens,

des Comédiens.

Oh les, oh les Comédiennes

de la Comédie-e,

de la Comédie

d'Eugénie.

Oh la Comédie Française

et les comédiennes,

Rue des Comédiens

et d'Eugénie.

Oh Napoleon le Troisième,

la Comédie Française,

Rue des Comédiens

et d'Eugénie.

Oh la - oh lalala - lahlah

Oh lalala - lahlah

Oh lalala la

Lalala la.
De Mexicaan houdt op met spelen. De Jonge Charlotte eindigt uitgeput met een grand écart, buigt het hoofd, zit een tijdje na te hijgen, kijkt dan op en roept:
JONGE C. Napoleon, you son of a bitch! Je liet jouw keizerin Eugènie lieve brieven schrijven, terwijl jijzelf... jijzelf... Louis Laussedat, ex-député, was ook al bang voor jou!
ZOTTE C. (goedkeurend) Was ook al een bangeling door jou!
MEXICAAN Banneling, mevrouw.
ZOTTE C. Banneling, pardonnez-moi!
Jonge Charlotte kruipt terug de kleerkast in, naar de wieg.
JONGE C. En jou hebben ze aan een voedster gegeven, hé Maxime?


Jonge Charlotte neemt de pop uit de wieg, komt uit de kleerkast en gaat ermee aan een tafel op een stoel zitten, die net op het juiste moment door de knecht worden opgebracht. Ze legt de pop aan haar borst en sluit haar ogen.

JONGE C. Heeft zij je gevoed zoals ik dat zou hebben gedaan, Maxime? Maar ik kon niet, petit Maxime Meximilien, ik mocht niet. Ik niet. De komedianten hebben mij van jou afgenomen, mij van jou, jou van mij... En ik kon je alleen maar achter de coulissen voeden en behoeden Maxime Meximilien... Heel eventjes maar... En dan niks meer... Mij van jou, jou van mij... Voeden en behoeden Maxime Meximilien..


Ze houdt de pop omhoog als om een boertje op te wekken.
JONGE C. En nu het boertje, Maxime. Laat maar komen, petit Maxime. Kom maar boertje, kom maar!
De Mexicaan slaat een 'boerend' accoord aan.
JONGE C. Bravo mon petit Maxime! En wat zeg je nu? 'Pardon maman!' zeg je nu.
ZOTTE C. (met een kinderlijke stemmetje) Pardon maman!
JONGE C. (wiegt de pop in haar armen) Dan zal ik een slaapliedje voor je zingen, mijn kind, schoon kind... Een wiegeliedje voor je zingen, Maxime Meximilien...
De Mexicaan begint een wiegelied-versie van 'De Blauwe Donau' te spelen. Jonge Charlotte gaat tijdens het liedje, de pop wiegend, naar de wieg in de kleerkast en legt ze erin.

JONGE C. (ZINGT ZACHT)

Meximilien Max-Max Max-Max

Meximilien Max-Max Max-Max

Oh Meximilien Oh Mexime

Oh Maximilien-Maxime


Mexi-mi-lien Maxi-mi-lien

Oh Mexime Oh Maxime

Maxi-mi-lien Mexi-mi-lien

Oh Maximilien Mexime


De Mexicaan houdt op met spelen. Jonge Charlotte buigt zich over de wieg.



JONGE C. Mooi zo... Baby Maxime slaapt al hé?... Slaapt al hé?...
Jonge Charlotte komt de kleerkast uit, gaat aan tafel zitten, plotseling ongerust, nerveus.
JONGE C. Je begrijpt toch dat ik je moest laten gaan, hé Maxime?
Maxime Weygand verschijnt in de kleerkast, gekleed in het kostschooluniform van een jongen van twaalf, dat hem dus veel te krap zit.
MAXIME Natuurlijk heb ik dat begrepen, maman.
ZOTTE C. Natùùrlijk mijn mooie jongen...
JONGE C. Verstandige jongen...
MAXIME Toen ik zes was misschien nog niet...
JONGE C. Toen je naar Frankrijk moest en ik er niet was om het je uit te leggen, nee, toen nog niet...
ZOTTE C. Maar later, later heb je het vast wel begrepen.
MAXIME O ja.
JONGE C. Een joodse voogd die je een christelijke opvoeding zou geven.
MAXIME Cohen.
ZOTTE C. David Cohen was zijn naam.
JONGE C. Ja, ik ken hem nog wel.
ZOTTE C. Ik ken zijn naam. Verwondert je dat?
MAXIME Nee mevrouw.
JONGE C. (berispend) Nee maman.
MAXIME Nee maman.
JONGE C. Groothandelaar uit Marseille.


ZOTTE C. Gewezen reder en bankier.
JONGE C. Ik weet het wel, Maxime.
ZOTTE C. Ik... wéét... alles.
JONGE C. Monsieur Cohen hertrouwde met Thérèse Denimal en zij gaf jou een tweede naam: de Nimal.
MAXIME Maxime de Nimal.
JONGE C. Zie je dat ik het weet?
ZOTTE C. Dat ik àlles weet?
MAXIME Jawel, mevrouw.
ZOTTE C. (berispend) Maman!
MAXIME Maman! Jawel, maman!
Maxime komt uit de kleerkast. Hij haalt een enveloppe uit zijn borstzak en geeft die aan de Jonge Charlotte. Ze opent de enveloppe. Er zit een foto in. Ze toont Maxime de foto.
ZOTTE C. Maxime de Nimal op de lagere school in Cannes.
JONGE C. Hier sta jij, Maxime. Zie je?
MAXIME Jawel, maman. Natuurlijk.
ZOTTE C. Zie je, Maxime? Mais oui! Mais oui! Le beau garçon met het ronde snoetje, dat ben jij!
JONGE C. Het mooie jongetje dat zo triest in de lens kijkt, dat ben jij!... Vertel eens wat, Maxime... Vertel eens wat over Cannes... En over het lyceum Louis Le Grand... Vertel eens wat...
Een knecht brengt een tweede stoel aan voor Maxime, en die gaat daarop zitten, aan de tafel van de Jonge Charlotte.
MAXIME 'Wat hoor ik!?' riep de leraar aan het lyceum Louis Le Grand uit. 'Uw enige ambitie is een stukje officier van niks te worden?'


JONGE C. En wat antwoordde je daarop, mon petit Maxime? Wat heb je daarop geantwoord?
MAXIME 'Liever een klein stukje officier van niks, dan een groot stuk leraar van niks,' antwoordde ik.
Zotte Charlotte en Jonge Charlotte klappen verrukt in hun handen.
JONGE C. Dat heb je goed gezegd, Maxime. Heel bedaard, heel rustig.
ZOTTE C. (giechelt) 'Liever een klein stukje officier van niks...'
JONGE C. Dat heb je goed gezegd, mijn kind, schoon kind...
ZOTTE C. (naar de Mexicaan, heftig:) Verbaast het je dat ik dit weet?
MEXICAAN Natuurlijk niet, mevrouw.
ZOTTE C. Dat ik dit überhaupt wéét?
MEXICAAN Natuurlijk niet.
ZOTTE C. Dat ik het zomààr als uit het niets kan te voorschijn toveren? Zomaar uit mijn geheugen? Mijn herinneringen? Verbaast je dat?
MEXICAAN Zeer zeker niet, mevrouw!
Jonge Charlotte stopt de foto weer in de enveloppe en geeft hem terug aan Maxime.
ZOTTE C. (tot Maxime) Je voelde je een vreemdeling, hé?
MAXIME Oui, maman.
JONGE C. Altijd een vreemdeling. Overal een vreemdeling.
MAXIME Altijd, maman. Overal.
ZOTTE C. Net zoals ik...
MAXIME Net zoals u, maman.


JONGE C. En toch werd je ingeschreven in de militaire scholen van Saint-Cyr en Saumur. (strijkt vertederd over zijn gezicht)
ZOTTE C. (alsof zij het is die vertederd zijn gezicht streelt, met dezelfde gebaren) Met je mannelijk, met je hoekig gezicht... Met je donker gezicht en je geprononceerde jukbeenderen lijk je zo goed op...
JONGE C. ... op mij...
ZOTTE C. En met je verzorgde snor leek je zo goed op...
JONGE C. ... op hém...
ZOTTE C. Maxime Meximilien...
JONGE C. Je hebt de harde trekken van de herinnering... aan een sombere jeugd...
ZOTTE C. Al is er toch niks om je te herinneren?... Hé?...
JONGE C. Niks sombers?... Hé?...
ZOTTE C. De jaren hebben ze niet verzacht, zullen ze ook niet verzachten.
JONGE C. Dat kunnen ze niet.
ZOTTE C. De herinnering zit immers... in je bloed...
JONGE C. In je vlees en in je bloed...
Licht fade out.

  1   2   3   4

  • De Scriptomanen vzw Patrick Bernauw, Brusselbaan 296, 9320 Erembodegem patrick.bernauw@skynet.be tel/fax 053/78.30.10
  • Dit stuk werd nog niet gecreëerd.
  • Zotte Charlotte
  • Maximiliaan
  • EERSTE TAFEREEL
  • TWEEDE TAFEREEL
  • DERDE TAFEREEL

  • Dovnload 316.31 Kb.